القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ١٤٤

سورة الأنعام

فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ وَمَنْ يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقًا حَرَجًا كَأَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِي السَّمَاءِ كَذَلِكَ يَجْعَلُ اللَّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ ( 125 )

آن را كه خواهد خدا هدايت كند بگشايد سينهء أو را براي اسلام وآن را كه خواهد گمراه سازد بگرداند سينه‌اش را تنگ فشرده چنان كه گويى سخت مىرود به آسمان بدينسان نهد خدا پليد را بر آنان كه ايمان نمىآورند ( 125 )

وَهَذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيمًا قَدْ فَصَّلْنَا الْآَيَاتِ لِقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ ( 126 )

واين است راه پروردگار تو راست همانا تفصيل داديم آيتها را براي گروهى كه يادآور شوند ( 126 )

لَهُمْ دَارُ السَّلَامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 127 )

آنان را است خانهء آرامش نزد پروردگار خويش وأو است دوست ايشان بدانچه بودند مىكردند ( 127 )

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِنَ الْإِنْسِ وَقَالَ أَوْلِيَاؤُهُمْ مِنَ الْإِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَبَلَغْنَا أَجَلَنَا الَّذِي أَجَّلْتَ لَنَا قَالَ النَّارُ مَثْوَاكُمْ خَالِدِينَ فِيهَا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ ( 128 )

وروزى كه گردشان آرد همگى اى گروه پرى همانا فراوان گرفتيد از آدمي وگفتند دوستان ايشان از آدميان پروردگارا بهره‌مند شدند بعضي از ما به بعضي ورسيديم سرآمدى را كه براي ما نهادى گفت آتش است جايگاه شما جاودانان در آن جز آنچه خدا خواهد همانا پروردگار تو است حكيم دانا ( 128 )

وَكَذَلِكَ نُوَلِّي بَعْضَ الظَّالِمِينَ بَعْضًا بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ( 129 )

وبدينسان دوست گردانيم بعضي ستمگران را با بعضي بدانچه بودند فرآهم ميكردند ( 129 )

يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آَيَاتِي وَيُنْذِرُونَكُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَذَا قَالُوا شَهِدْنَا عَلَى أَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ ( 130 )

اى گروه پرى وآدمي آيا نيامد شما را فرستادگانى از شما كه بسرايند بر شما آيتهاى مرا وبترسانند شما را از رسيدنتان بدين روز گفتند گواهى داديم بر خويشتن وبفريفتشان زندگانى دنيا وگواهى دادند بر خويش كه بودند كافران ( 130 )

ذَلِكَ أَنْ لَمْ يَكُنْ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا غَافِلُونَ ( 131 )

اين بدان است كه نيست پروردگار تو نابودكنندهء شهرها به ستم حالي كه باشند مردم آنها بىخبران ( 131 )