القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ١٤١

سورة الأنعام

ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوهُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ ( 102 )

اين است خدا پروردگار شما نيست خدايى جز أو آفرينندهء همه چيز پس بپرستيدش وأو است بر همه چيز نگهبان ( 102 )

لَا تُدْرِكُهُ الْأَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصَارَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ ( 103 )

درنيابندش ديدگان وأو دريابد ديدگان را وأو است بخشندهء آگاه ( 103 )

قَدْ جَاءَكُمْ بَصَائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَا وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِحَفِيظٍ ( 104 )

همانا بيامد شما را بينشهايى از پروردگار شما پس آنكه بينا شود براي خويشتن است وآنكه نابينا شود بر خويشتن است ونيستم من بر شما نگهبان ( 104 )

وَكَذَلِكَ نُصَرِّفُ الْآَيَاتِ وَلِيَقُولُوا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهُ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 105 )

وبدينسان بگردانيم آيتها را وتا گويند درسخوانده‌اى وتا بيان كنيمش براي گروهى كه مىدانند ( 105 )

اتَّبِعْ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ ( 106 )

پيروى كن آنچه را وحى شده است بسوى تو از پروردگارت نيست خدايى جز أو وروى گردان از شركورزان ( 106 )

وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا أَشْرَكُوا وَمَا جَعَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا وَمَا أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ ( 107 )

واگر مىخواست خدا شرك نمىورزيدند ونگردانيديمت بر آنان نگهبان ونيستى تو بر ايشان وكيل ( 107 )

وَلَا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْوًا بِغَيْرِ عِلْمٍ كَذَلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 108 )

ودشنام ندهيد آنان را كه جز خدا مىخوانند تا دشنام دهند خدا را ستمگرانه به ناداني بدينگونه آراستيم براي هر گروهى كردار ايشان را سپس بسوى پروردگار ايشان است بازگشتشان تا آگهيشان دهد بدانچه بودند مىكردند ( 108 )

وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِنْ جَاءَتْهُمْ آَيَةٌ لَيُؤْمِنُنَّ بِهَا قُلْ إِنَّمَا الْآَيَاتُ عِنْدَ اللَّهِ وَمَا يُشْعِرُكُمْ أَنَّهَا إِذَا جَاءَتْ لَا يُؤْمِنُونَ ( 109 )

وسوگند ياد نمودند به خدا سختترين سوگندهاى خود را كه اگر بيايدشان آيتي هرآينه ايمان آرند بدان بگو جز اين نيست كه آيتها نزد خدا است وچه دانيد ( يا چه آگهيتان دهد ) گاهى كه آنها آيند ايمان نيارند ايشان ( 109 )

وَنُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَأَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوا بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَنَذَرُهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ ( 110 )

وباژگون سازيم دلها وديدگان ايشان را چنان كه ايمان نياوردند بدان نخستين بار وبگذاريمشان در سركشى خود فروروند ( 110 )