القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ١٣٣

سورة الأنعام

فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ( 45 )

پس بريده شد دنبالهء گروهى كه ستم كردند وسپاس خداى را پروردگار جهانيان ( 45 )

قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَخَذَ اللَّهُ سَمْعَكُمْ وَأَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلَى قُلُوبِكُمْ مَنْ إِلَهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِهِ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآَيَاتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ ( 46 )

بگو آيا نگريسته‌ايد كه اگر خداى بگيرد گوش وديدگان شما را ومُهر زند بر دلهاى شما كيست خدايى جز خداوند كه برگرداند آنها را به شما بنگر چگونه مىگردانيم آيتها را سپس ايشان روى برمىگردانند ( 46 )

قُلْ أَرَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُ اللَّهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ ( 47 )

بگو آيا ديدستيد اگر بيايد شما را عذاب خدا ناگهان يا آشكارا آيا نابود مىشوند جز گروه ستمكاران ( 47 )

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ فَمَنْ آَمَنَ وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 48 )

ونمىفرستيم فرستادگان را جز نويددهندگان وترسانندگان پس آنان كه ايمان آورند واصلاح كنند نيست بر ايشان بيمى ونه اندوهگين شوند ( 48 )

وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ ( 49 )

وآنان كه تكذيب كنند آيتهاى ما را برسد بديشان عذاب بدانچه بودند نافرمانى مىكردند ( 49 )

قُلْ لَا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَى إِلَيَّ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ أَفَلَا تَتَفَكَّرُونَ ( 50 )

بگو نمىگويم براي شما كه نزد من است گنجهاى خدا ونه ناپيدا را دانم ونمىگويم براي شما منم فرشته پيروى نمىكنم جز آنچه را به من وحى شود بگو آيا يكسان است كور وبينا آيا نمىانديشيد ( 50 )

وَأَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلَى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ( 51 )

وبيم ده بدان آنان را كه مىترسند گردآورده شوند بسوى پروردگار خود نيستشان دوست ونه شفاعتگرى جز أو شايد ايشان پرهيز كنند ( 51 )

وَلَا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ مَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ وَمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُونَ مِنَ الظَّالِمِينَ ( 52 )

واز خود نران آنان را كه مىخوانند پروردگار خود را بامدادان وشامگاه خواهان روى اويند نيست بر تو از حساب ايشان چيزى ونه از حساب تو است بر ايشان چيزى كه برانى آنان را پس بشوى از ستمگران ( 52 )