القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ١٢٦

سورة المائدة

يَوْمَ يَجْمَعُ اللَّهُ الرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَا أُجِبْتُمْ قَالُوا لَا عِلْمَ لَنَا إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ ( 109 )

روزى كه گردآرد خدا پيامبران را پس گويد چه چيز پاسخ داده شديد گويند نيست علمي ما را همانا تويى تو دانندهء نهانها ( 109 )

إِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ وَعَلى وَالِدَتِكَ إِذْ أَيَّدْتُكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَإِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنْفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِي وَتُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ بِإِذْنِي وَإِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتَى بِإِذْنِي وَإِذْ كَفَفْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَنْكَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 110 )

هنگامى كه گفت خدا اى عيسى ابن مريم به ياد آر نعمت مرا بر تو وبر مادر تو گاهى كه تأييدت نمودم به روح القدس سخن گويى با مردم در گهواره وهنگام سال خوردگى وگاهى كه آموختمت كتاب وحكمت وتورات وإنجيل را وهنگامى كه مىآفريدى از گل مانند پيكر پرنده به اذن من پس مىدميدى در آن پس مىشد مرغى به اذن من وبهبودى مىدادى كور وپيس را به اذن من وهنگامى كه برون مىآوردى مردگان را به اذن من وآن هنگامى كه بازداشتم بني إسرائيل را از تو گاهى كه بيامدى ايشان را با نشانيها پس گفتند آنان كه كفر ورزيدند از ايشان نيست اين جز جادويى آشكار ( 110 )

وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ آَمِنُوا بِي وَبِرَسُولِي قَالُوا آَمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ ( 111 )

وهنگامى كه وحى فرستادم بسوى حواريون كه ايمان آريد به من وبه فرستادهء من گفتند ايمان آورديم وگواه باش كه مائيم مسلمانان ( 111 )

إِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَنْ يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ قَالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 112 )

هنگامى كه گفتند حواريّون اى عيسى ابن مريم آيا تواند پروردگار تو بفرستد بر ما سفرهء خوراكى از آسمان گفت بترسيد خدا را اگر هستيد مؤمنان ( 112 )

قَالُوا نُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ ( 113 )

گفتند خواهيم از آن خوريم ومطمئن گردد دلهاى ما وبدانيم كه راست گفته‌اى با ما وباشيم بر آن از گواهان ( 113 )