القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ١١٤

سورة المائدة

يُرِيدُونَ أَنْ يَخْرُجُوا مِنَ النَّارِ وَمَا هُمْ بِخَارِجِينَ مِنْهَا وَلَهُمْ عَذَابٌ مُقِيمٌ ( 37 )

خواهند برون روند از آتش ونيستند برون روندگان از آن وايشان را است عذابي پاينده ( 37 )

وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُمَا جَزَاءً بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 38 )

مرد دزد وزن دزد را ببريد دستهاى آنان را كيفرى بدانچه خود فرآهم كردند شكنجه‌اى از نزد خدا وخدا است عزّتمند حكيم ( 38 )

فَمَنْ تَابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ وَأَصْلَحَ فَإِنَّ اللَّهَ يَتُوبُ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 39 )

ولى آن كس كه توبه كند پس از ستمگريش وشايستگى گزيند بپذيرد خدا توبهء أو را وخدا است آمرزندهء مهربان ( 39 )

أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ وَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 40 )

آيا ندانستى كه خداى را است پادشاهى آسمانها وزمين عذاب كند هر كه را خواهد وبيامرزد هر كه را خواهد وخداوند است بر هر چيز توانا ( 40 )

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قَالُوا آَمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ وَمِنَ الَّذِينَ هَادُوا سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آَخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِنْ بَعْدِ مَوَاضِعِهِ يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هَذَا فَخُذُوهُ وَإِنْ لَمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا وَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ فِتْنَتَهُ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا أُولَئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الْآَخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ( 41 )

اى پيمبر اندوهگينت نكند آنان كه مىشتابند در كفر از آنان كه گويند ايمان آورديم با دهانهاى خود ولى ايمان نياورده است دلهاى ايشان واز آنان كه جهودند شنوندگانند دروغ را شنوانندگانند براي گروهى ديگر كه نيامدند تو را برمىگردانند كلمات را پس از جايگاه‌هاى آن گويند اگر داده شديد اين را بگيريدش واگر داده نشديدش پس بترسيد وكسى كه خدا خواهد آزمايش وى را هرگز مالك نيستى براي أو از خدا چيزى را آنانند كه نخواسته است خدا پاك ساختن دلهاى ايشان را آنان را است در دنيا خواريى وآنان را است در آخرت عذابي بزرگ ( 41 )