القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٩
سورة البقرة
وَإِذْ قُلْنَا ادْخُلُوا هَذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ وَسَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ ( 58 )
وهنگامى كه گفتيم درآئيد اين قريه را وبخوريد از آن هر جا خواهيد گوارا ودرآئيد در را سجدهكنان وبگوئيد كاهشى تا بيامرزيم از براي شما لغزشهاى شما را وبزودى بيش دهيم به نيكوكاران ( 58 )
فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا رِجْزًا مِنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ ( 59 )
پس تبديل كردند ستمگران سخن را به غير از آنچه به ايشان گفته شد پس فرستاديم بر ستمپيشگان شكنجهاى را از آسمان بدانچه بودند نافرمانىكنندگان ( 59 )
وَإِذِ اسْتَسْقَى مُوسَى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَشْرَبَهُمْ كُلُوا وَاشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللَّهِ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ( 60 )
وهنگامى كه آب خواست موسى براي قوم خود پس گفتيم بزن عصايت را به سنگ پس منفجر شد از آن دوازده چشمه كه بشناخت هر گروهى آبشخور خود را بخوريد وبنوشيد از روزى خدا ونكوشيد در زمين فسادكنندگان ( 60 )
وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَنْ نَصْبِرَ عَلَى طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنَى بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ اهْبِطُوا مِصْرًا فَإِنَّ لَكُمْ مَا سَأَلْتُمْ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآَيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ ( 61 )
وهنگامى كه گفتيد اى موسى هرگز شكيبا نشويم بر يك خوراك پس بخوان براي ما پروردگار خود را تا بيرون آرد براي ما از رستنيهاى زمين از سبزيش وخيارش وسيرش وعدسش وپيازش گفت آيا تبديل كنيد آن را كه پستتر است به بهتر به شهر درآئيد ( فرود آئيد ) كه شما را است آنچه را خواستيد وزده شد بر ايشان خوارى وبينوايى وبازگشتند به خشمى از خدا اين بدان شد كه بودند كفر مىورزيدند به آيتهاى خدا ومىكشتند پيمبران را به ناحقّ اين بدان شد كه نافرمانى كردند وبودند تجاوزكنندگان ( 61 )