القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٨٩

سورة النساء

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آَمَنُوا بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَنْ يُضِلَّهُمْ ضَلَالًا بَعِيدًا ( 60 )

آيا آنان را نمىبينى كه مىپندارند كه به آنچه بر تو نازل شده وآنچه پيش از تو نازل شده است ايمان آورده‌اند ، ولى مىخواهند كه بت را حَكَم قرار دهند ، در حالي كه به آنان گفته‌اند كه بت را انكار كنند . شيطان مىخواهد گمراهشان سازد واز حق دور گرداند . ( 60 )

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَى مَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ رَأَيْتَ الْمُنَافِقِينَ يَصُدُّونَ عَنْكَ صُدُودًا ( 61 )

وچون ايشان را گويند كه به آنچه خدا نازل كرده وبه پيامبرش روى آريد ، منافقان را مىبينى كه سخت از تو رويگردان مىشوند . ( 61 )

فَكَيْفَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ جَاءُوكَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنْ أَرَدْنَا إِلَّا إِحْسَانًا وَتَوْفِيقًا ( 62 )

پس چگونه است كه چون به پاداش كارهايى كه مرتكب شده‌اند مصيبتى به آنها رسد ، نزد تو مىآيند وبه خدا سوگند مىخورند كه ما جز احسان وموافقت قصد ديگرى نداشته‌ايم ؟ ( 62 )

أُولَئِكَ الَّذِينَ يَعْلَمُ اللَّهُ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغًا ( 63 )

خداوند از دلهايشان آگاه است . از آنان اعراض كن واندرزشان بده به چنان سخنى كه در وجودشان كارگر افتد . ( 63 )

وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا ( 64 )

هيچ پيامبرى را نفرستاديم جز آنكه ديگران به امر خدا بايد مطيع فرمان أو شوند . واگر به هنگامى كه مرتكب گناهى شدند نزد تو آمده بودند واز خدا آمرزش خواسته بودند وپيامبر برايشان آمرزش خواسته بود ، خدا را توبه‌پذير ومهربان مىيافتند . ( 64 )

فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا ( 65 )

نه ، سوگند به پروردگارت كه ايمان نياورند ، مگر آنكه در نزاعي كه ميان آنهاست تو را داور قرار دهند واز حكمي كه تو مىدهى هيچ ناخشنود نشوند وسراسر تسليم آن گردند . ( 65 )