القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٧٨

سورة النساء

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا ( 1 )

به نام خداى بخشايندهء مهربان ، اى مردم ، بترسيد از پروردگارتان ، آن كه شما را از يك تن بيافريد واز آن يك تن همسر أو را واز آن دو ، مردان وزنان بسيار پديد آورد . وبترسيد از آن خدايى كه با سوگند به نام أو از يكديگر چيزى مىخواهيد وزنهار از خويشاوندان مبريد . هر آينه خدا مراقب شماست . ( 1 )

وَآَتُوا الْيَتَامَى أَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ وَلَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَهُمْ إِلَى أَمْوَالِكُمْ إِنَّهُ كَانَ حُوبًا كَبِيرًا ( 2 )

مال يتيمان را به يتيمان دهيد وحرام را با حلال مبادله مكنيد . وأموال آنها را همراه با أموال خويش مخوريد ، كه اين گناهى بزرگ است . ( 2 )

وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنَ النِّسَاءِ مَثْنَى وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَوَاحِدَةً أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ ذَلِكَ أَدْنَى أَلَّا تَعُولُوا ( 3 )

اگر شما را بيم آن است كه در كار يتيمان عدالت نورزيد ، از زنان هر چه شما را پسند افتد ، دو دو ، وسه سه وچهار چهار به نكاح درآوريد . واگر بيم آن داريد كه به عدالت رفتار نكنيد تنها يك زن بگيريد يا هر چه مالك آن شويد . اين راهى بهتر است تا مرتكب ستم نگرديد . ( 3 )

وَآَتُوا النِّسَاءَ صَدُقَاتِهِنَّ نِحْلَةً فَإِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِنْهُ نَفْسًا فَكُلُوهُ هَنِيئًا مَرِيئًا ( 4 )

مهر آنان را به طيب خاطر به آنها بدهيد . واگر پاره‌اى از آن را به رضايت به شما بخشيدند بگيريد كه خوش وگوارايتان خواهد بود . ( 4 )

وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَامًا وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَاكْسُوهُمْ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفًا ( 5 )

اموالتان را كه خدا قوام زندگى شما ساخته است به دست سفيهان مدهيد ، ولى از آن هزينه ولباسشان دهيد وبا آنان سخن به نيكى گوييد . ( 5 )

وَابْتَلُوا الْيَتَامَى حَتَّى إِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَ فَإِنْ آَنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَلَا تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَنْ يَكْبَرُوا وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ وَكَفَى بِاللَّهِ حَسِيبًا ( 6 )

يتيمان را بيازماييد تا آن گاه كه به سن زناشويى رسند ، پس اگر در آنان رشدى يافتيد اموالشان را به خودشان واگذاريد . واز بيم آنكه مباد به سن رشد رسند اموالشان را به ناحق وشتاب مخوريد . هر كه توانگر است عفت ورزد وهر كه بينواست به آن اندازه كه عرف تصديق كند بخورد . وچون اموالشان را تسليمشان كرديد كساني را بر آنان به شهادت گيريد وخدا براي حساب كشيدن كافى است . ( 6 )