القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٧٤
سورة آل عمران
فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَاتَّبَعُوا رِضْوَانَ اللَّهِ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ ( 174 )
پس از جنگ بازگشتند ، در حالي كه نعمت وفضل خدا را به همراه داشتند وهيچ آسيبى به آنها نرسيده بود . اينان به راه خشنودى خدا رفتند وخدا را بخشايشى عظيم است . ( 174 )
إِنَّمَا ذَلِكُمُ الشَّيْطَانُ يُخَوِّفُ أَوْلِيَاءَهُ فَلَا تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 175 )
آن شيطان است كه در دل دوستان خود بيم مىافكند . اگر ايمان آوردهايد از آنها مترسيد ، از من بترسيد . ( 175 )
وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئًا يُرِيدُ اللَّهُ أَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِي الْآَخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ( 176 )
آنان كه به كفر مىشتابند تو را غمگين نسازند . اينان هيچ زيانى به خدا نمىرسانند . خدا مىخواهد آنها را در آخرت بىبهره گرداند ، وبرايشان عذابي است بزرگ . ( 176 )
إِنَّ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْإِيمَانِ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئًا وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 177 )
هر آينه آنان كه ايمان دادند وكفر خريدند ، هيچ زيانى به خدا نمىرسانند وبرايشان عذابي دردناك است . ( 177 )
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدَادُوا إِثْمًا وَلَهُمْ عَذَابٌ مُهِينٌ ( 178 )
كافران مپندارند كه در مهلتى كه به آنها مىدهيم خير آنهاست . به آنها مهلت مىدهيم تا بيشتر به گناهانشان بيفزايند ، وبراي آنهاست عذابي خواركننده . ( 178 )
مَا كَانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي مِنْ رُسُلِهِ مَنْ يَشَاءُ فَآَمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَإِنْ تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ ( 179 )
خدا بر آن نيست كه شما مؤمنان را بدين حال كه اكنون هستيد رها كند . مىآزمايد تا ناپاك را از پاك جدا سازد . وخدا بر آن نيست كه شما را از غيب بياگاهاند ، ولى برخى از پيامبرانش را كه خود بخواهد برمىگزيند . پس به خدا وپيامبرانش ايمان بياوريد . واگر ايمان بياوريد وپرهيزگارى كنيد ، اجرى عظيم يابيد . ( 179 )
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْرًا لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ( 180 )
آنان كه در نعمتي كه خدا به آنها عطا كرده است بخل مىورزند ، مپندارند كه در بخل ورزيدن برايشان خير است . نه ، شر است . در روز قيامت آنچه را كه در بخشيدنش بخل مىورزيدند چون طوقى به گردنشان خواهند آويخت . واز آن خداست ميراث آسمانها وزمين وأو به هر كارى كه مىكنيد آگاه است . ( 180 )