القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٧٣

سورة آل عمران

وَمَا أَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِينَ ( 166 )

آنچه در روز برخورد آن دو گروه به شما رسيد ، به اذن خدا بود ، تا مؤمنان را معلوم دارد ، ( 166 )

وَلِيَعْلَمَ الَّذِينَ نَافَقُوا وَقِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوِ ادْفَعُوا قَالُوا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَاتَّبَعْنَاكُمْ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمَانِ يَقُولُونَ بِأَفْواهِهِمْ مَا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ ( 167 )

وآنان را نيز كه نفاق ورزيدند ، معلوم دارد . به آنها گفته مىشد : بياييد در راه خدا كارزار كنيد يا به دفاع پردازيد . مىگفتند : اگر يقين داشتيم كه جنگى درمىگيرد ، با شما مىآمديم . آنان به كفر نزديكترند تا به ايمان . به زبان چيزهايى مىگويند كه به دل اعتقاد ندارند وخدا به آنچه در دل نهفته مىدارند آگاهتر است . ( 167 )

الَّذِينَ قَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوا لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا قُلْ فَادْرَءُوا عَنْ أَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 168 )

به آنان كه از جنگ باز ايستادند ودربارهء برادران خود گفتند كه اگر سخن ما را شنيده بودند كشته نمىشدند ، بگو : اگر راست مىگوييد مرگ را از خود برانيد . ( 168 )

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ ( 169 )

كساني را كه در راه خدا كشته شده‌اند مرده مپندار ، بلكه زنده‌اند ونزد پروردگارشان روزى داده مىشوند . ( 169 )

فَرِحِينَ بِمَا آَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 170 )

از فضيلتى كه خدا نصيبشان كرده است شادمانند . وبراي آنها كه در پىشان هستند وهنوز به آنها نپيوسته‌اند خوشدلند كه بيمى بر آنها نيست واندوهگين نمىشوند . ( 170 )

يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ وَأَنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ ( 171 )

آنان را مژدهء نعمت وفضل خدا مىدهند وخدا پاداش مؤمنان را تباه نمىكند . ( 171 )

الَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِلَّهِ وَالرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ مَا أَصَابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ ( 172 )

از ميان آن كسان كه پس از زخمخوردن باز هم فرمان خدا ورسولش را أجابت كردند ، آنان كه نيكوكار باشند واز خداى بترسند مزدى بزرگ دارند . ( 172 )

الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ ( 173 )

كساني كه مردم گفتندشان كه مردم براي جنگ با شما گرد آمده‌اند ، از آنها بترسيد ، واين سخن بر ايمانشان بيفزود وگفتند : خدا ما را بسنده است وچه نيكو ياورى است . ( 173 )