القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٧١

سورة آل عمران

ثُمَّ أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُعَاسًا يَغْشَى طَائِفَةً مِنْكُمْ وَطَائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنْفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَلْ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ مِنْ شَيْءٍ قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ يُخْفُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ مَا لَا يُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ مَا قُتِلْنَا هَاهُنَا قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ وَلِيَبْتَلِيَ اللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 154 )

آن گاه ، پس از آن اندوه ، خدا به شما ايمنى ارزانى داشت ، چنان كه گروهى را خواب آرام فرو گرفت . اما گروهى ديگر كه چون مردم عصر جاهلي به خدا گمانى باطل داشتند ، هنوز دستخوش اندوه خويش بودند ومىگفتند : آيا هرگز كار به دست ما خواهد افتاد ؟ بگو : همهء كارها به دست خداست . آنان در دل خود چيزى را پنهان مىدارند كه نمىخواهند براي تو آشكارش سازند . مىگويند : اگر ما را اختياري بود اينجا كشته نمىشديم . بگو : اگر در خانه‌هاى خود هم مى بوديد ، كساني كه كشته‌شدن بر آنها مقرر شده است از خانه به قتلگاهشان بيرون مىرفتند . خدا آنچه را كه در سينه داريد مىآزمايد ودلهايتان را پاك مىگرداند وخدا به آنچه در دلهاست آگاه است . ( 154 )

إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ ( 155 )

از ميان شما آنان كه در روز مقابلهء آن دو گروه بگريختند ، به سبب پاره‌اى از اعمالشان شيطان آنها را به خطا افكنده بود . اينك خداوند عفوشان كرد كه أو آمرزنده وبردبار است . ( 155 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا وَقَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ إِذَا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ أَوْ كَانُوا غُزًّى لَوْ كَانُوا عِنْدَنَا مَا مَاتُوا وَمَا قُتِلُوا لِيَجْعَلَ اللَّهُ ذَلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ وَاللَّهُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 156 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، همانند آن كافران مباشيد كه دربارهء برادران خود كه به سفر يا به جنگ رفته بودند ، مىگفتند : اگر نزد ما مانده بودند نمىمردند يا كشته نمىشدند . خدا اين پندار را چون حسرتي در دل آنها نهاد . وخداست كه زنده مىكند ومىميراند واوست كه اعمال شما را مىبيند . ( 156 )

وَلَئِنْ قُتِلْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ ( 157 )

اگر در راه خدا كشته شويد يا بميريد ، آمرزش ورحمت خدا از آنچه در اين جهان گرد مىآوريد بهتر است . ( 157 )