القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٦٨

سورة آل عمران

وَسَارِعُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ ( 133 )

بر يكديگر پيشى گيريد براي آمرزش پروردگار خويش ورسيدن به آن بهشت كه پهنايش به قدر همهء آسمانها وزمين است وبراي پرهيزگاران مهيا شده است . ( 133 )

الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ( 134 )

آن كسان كه در توانگرى وتنگدستى انفاق مىكنند وخشم خويش فرومىخورند واز خطاى مردم درمىگذرند . خدا نيكوكاران را دوست دارد . ( 134 )

وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَى مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ ( 135 )

وآن كسان كه چون مرتكب كارى زشت شوند يا به خود ستمى كنند ، خدا را ياد مىكنند وبراي گناهان خويش آمرزش مىخواهند وكيست جز خدا كه گناهان را بيامرزد ؟ وچون به زشتى گناه آگاهند در آنچه مىكردند پاى نفشرند . ( 135 )

أُولَئِكَ جَزَاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ ( 136 )

پاداش اينان آمرزش پروردگارشان است ونيز بهشتهايى كه در آن نهرها جارى است . در آنجا جاويدانند وچه نيكو است پاداش نيكوكاران . ( 136 )

قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُروا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ( 137 )

پيش از شما سنتهايى بوده است ، پس بر روى زمين بگرديد وبنگريد كه پايان كار آنها كه پيامبران را به دروغگويى نسبت مىدادند چه بوده است . ( 137 )

هَذَا بَيَانٌ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ ( 138 )

اين براي مردم دليلي روشن وبراي پرهيزگاران راهنما واندرزى است . ( 138 )

وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 139 )

سستى مكنيد واندوهگين مباشيد ، زيرا اگر ايمان آورده باشيد شما برترى خواهيد جست . ( 139 )

إِنْ يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ وَتِلْكَ الْأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آَمَنُوا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاءَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ( 140 )

اگر بر شما زخمى رسيد ، به آن قوم نيز هم چنان زخمى رسيده است . واين روزگار است كه هر دم آن را به مراد كسى مىگردانيم ، تا خدا كساني را كه ايمان آورده‌اند بشناسد واز شما گواهان گيرد . وخدا ستمكاران را دوست ندارد ، ( 140 )