القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٦٦

سورة آل عمران

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ( 116 )

كافران را أموال واولادشان هيچ از عذاب خدا نرهاند وآنان أهل آتشند جاودانه در جهنم باشند . ( 116 )

مَثَلُ مَا يُنْفِقُونَ فِي هَذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ( 117 )

آنچه اينان در اين جهان انفاق مىكنند ، همانند آن است كه تندبادى سرد بر كشتزار قومي بر خويش ستمكرده بوزد ، وآن كشته را نابود سازد . خدا بر آنها ستم روا نداشت . آنان خود بر خود ستم كردند . ( 117 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآَيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ ( 118 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، دوست همرازى جز از همكيشان خود مگيريد ، كه ديگران از هيچ فسادى در حق شما كوتاهى نمىكنند وخواستار رنج ومشقت شمايند . وكينه‌توزى از گفتارشان آشكار است وآن كينه كه در دل دارند بيشتر است از آنچه به زبان مىآورند . آيات را برايتان آشكار ساختيم ، اگر به عقل دريابيد . ( 118 )

هَا أَنْتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آَمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 119 )

آگاه باشيد كه شما آنان را دوست مىداريد وحال آنكه آنها شما را دوست ندارند . شما به همهء اين كتاب ايمان آورده‌ايد . چون شما را ببينند گويند : ما هم ايمان آورده‌ايم . وچون خلوت كنند ، از غايت كينه‌اى كه به شما دارند سرانگشت خويش به دندان گزند . بگو : در كينهء خويش بميريد هرآينه خدا به آنچه در دلهاست آگاه است . ( 119 )

إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِهَا وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ( 120 )

اگر خيرى به شما رسد اندوهگين شوند واگر به مصيبتى گرفتار آييد شادمان گردند . اگر شكيبايى ورزيد وپرهيزگارى كنيد از مكرشان به شما زيانى نرسد ، كه خدا بر هر كارى كه مىكنند احاطه دارد . ( 120 )

وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 121 )

وبامدادان از ميان كسان خويش بيرون آمدى ، تا مؤمنان را در آن جايها كه مىبايست بجنگند بگمارى ، وخدا شنوا وداناست . ( 121 )