القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٦٨

سورة الحاقة

وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ ( 9 )

وفرعون ومردمى كه پيش از أو بودند ونيز مردم مُؤتفكَه گناهكار آمدند . ( 9 )

فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَابِيَةً ( 10 )

فرستاده پروردگارشان را نافرمانى كردند وخدا نيز آنان را به سختى فرو گرفت . ( 10 )

إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ ( 11 )

چون آب طغيان كرد ، شما را به كشتى سوار كرديم . ( 11 )

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ ( 12 )

تا آن را مايهء اندرزتان گردانيم وگوش نگه‌دارندهء اندرز آن را فرا گيرد . ( 12 )

فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ ( 13 )

چون يك بار در صور دميده شود ، ( 13 )

وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً ( 14 )

وزمين وكوه‌ها را برگيرند ويكباره در هم كوبند ، ( 14 )

فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ( 15 )

آن روز آن حادثه به وقوع پيوسته باشد . ( 15 )

وَانْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ ( 16 )

وآسمان كه در آن روز سست شده است ، بشكافد . ( 16 )

وَالْمَلَكُ عَلَى أَرْجَائِهَا وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ ( 17 )

وفرشتگان در أطراف آسمان باشند . ودر آن روز هشت تن از آنها عرش پروردگارت را بر فراز سرشان حمل مىكنند . ( 17 )

يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَى مِنْكُمْ خَافِيَةٌ ( 18 )

آن روز شما را پيش آورند وهيچ چيز شما نهان نماند . ( 18 )

فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ ( 19 )

اما هر كس كه نامهء اعمالش را به دست راستش دهند ، مىگويد : نامهء مرا بگيريد وبخوانيد . ( 19 )

إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ ( 20 )

من يقين داشتم كه حساب خود را خواهم ديد . ( 20 )

فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ ( 21 )

پس أو در يك زندگى پسنديده وخوش خواهد بود ، ( 21 )

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ( 22 )

در بهشتى برين ، ( 22 )

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ ( 23 )

كه ميوه‌هايش در دسترس باشد . ( 23 )

كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ ( 24 )

بخوريد وبياشاميد ، گوارا باد شما را . اينها پاداش اعمالي است كه در أيام گذشته به جاى مىآورده‌ايد . ( 24 )

وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ ( 25 )

اما آن كس كه نامهء اعمالش را به دست چپش دهند مىگويد : اى كاش نامهء مرا به دست من نداده بودند ، ( 25 )

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ ( 26 )

وندانسته بودم كه حساب من چيست ، ( 26 )

يَا لَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ ( 27 )

اى كاش همان مرگ مىبود وبس ، ( 27 )

مَا أَغْنَى عَنِّي مَالِيَهْ ( 28 )

دارايى من مرا سود نبخشيد ، ( 28 )

هَلَكَ عَنِّي سُلْطَانِيَهْ ( 29 )

قدرت من از دست من برفت . ( 29 )

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ( 30 )

بگيريدش ، زنجيرش كنيد . ( 30 )

ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ ( 31 )

وبه جهنمش بكشيد . ( 31 )

ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ ( 32 )

وأو را با زنجيرى به درازاى هفتاد ذراع بكشيد . ( 32 )

إِنّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ ( 33 )

زيرا به خداى بزرگ ايمان نداشت . ( 33 )

وَلَا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ ( 34 )

وبه طعامدادن به مسكينان كسى را ترغيب نمىكرد . ( 34 )