القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٦٧

سورة الحاقة

خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ وَقَدْ كَانُوا يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَهُمْ سَالِمُونَ ( 43 )

وحشت در چشمانشان پيداست ، ذلت بر آنها چيره شده است . پيش از اين نيز آنها را در عين تندرستى به سجده فراخوانده بودند . ( 43 )

فَذَرْنِي وَمَنْ يُكَذِّبُ بِهَذَا الْحَدِيثِ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ ( 44 )

پس مرا با آنها كه اين سخن را تكذيب مىكنند واگذار تا اندكاندك ، چنان كه درنيابند ، فروگيريمشان . ( 44 )

وَأُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ ( 45 )

وبه آنها مهلت دهم . هر آينه مكر من مكرى استوار است . ( 45 )

أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ ( 46 )

يا از آنان مزدى طلبيده‌اى واكنون از اداى آن در رنجند ؟ ( 46 )

أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ( 47 )

يا علم غيب مىدانند وآنهايند كه مىنويسند ؟ ( 47 )

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ ( 48 )

در برابر فرمان پروردگارت صابر باش وچون صاحب ما هي مباش كه با دلى پراندوه ندا در داد . ( 48 )

لَوْلَا أَنْ تَدَارَكَهُ نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ مَذْمُومٌ ( 49 )

اگر نعمت پروردگارش نبود ، در عين بد حالي به صحرايى بىآب وگياه مىافتاد . ( 49 )

فَاجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحِينَ ( 50 )

پس پروردگارش أو را برگزيد ودر زمره صالحانش آورد . ( 50 )

وَإِنْ يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ ( 51 )

وكافران چون قرآن را شنيدند نزديك بود كه تو را با چشمان خود به سر درآورند ومىگويند كه أو ديوانه است ، ( 51 )

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ ( 52 )

وحال آنكه قرآن براي جهانيان جز اندرزى نيست . ( 52 )

سورة الحاقة

* ( سورة الحاقة ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ الْحَاقَّةُ ( 1 )

به نام خداى بخشايندهء مهربان ، آن روز بر حق . ( 1 )

مَا الْحَاقَّةُ ( 2 )

چيست آن روز بر حق ؟ ( 2 )

وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحَاقَّةُ ( 3 )

وچه دانى كه آن روز بر حق چيست ؟ ( 3 )

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ ( 4 )

قوم ثمود وعاد روز رستاخيز را دروغ انگاشتند . ( 4 )

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ ( 5 )

اما قوم ثمود به آن بانگ سهمگين هلاك شدند . ( 5 )

وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ ( 6 )

واما قوم عاد با وزش باد صُرصر به هلاكت رسيدند . ( 6 )

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَى كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ ( 7 )

آن عذاب را هفت شب وهشت روز پى در پى بر آنان بگماشت . آن قوم را چون تنه‌هاى پوسيده خرما مىديدى كه افتاده‌اند ومُرده‌اند . ( 7 )

فَهَلْ تَرَى لَهُمْ مِنْ بَاقِيَةٍ ( 8 )

آيا كسى را مىبينى كه از آنها بر جاى مانده باشد ؟ ( 8 )