القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٦٤

سورة الملك

وَأَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 13 )

چه به راز سخن گوييد وچه آشكارا ، أو به هر چه در دلها مىگذرد داناست . ( 13 )

أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ ( 14 )

آيا آن كه آفريده نمىداند ؟ حال آنكه أو باريكبين وآگاه است . ( 14 )

هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا فَامْشُوا فِي مَنَاكِبِهَا وَكُلُوا مِنْ رِزْقِهِ وَإِلَيْهِ النُّشُورُ ( 15 )

اوست كه زمين را رام شما گردانيد . پس بر روى آن سير كنيد ، واز رزق خدا بخوريد . چون از قبر بيرون آييد به سوى أو مىرويد . ( 15 )

أَأَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمُ الْأَرْضَ فَإِذَا هِيَ تَمُورُ ( 16 )

آيا از آن كه در آسمان است أيمن نشسته‌ايد كه ناگاه زمين را به لرزش درآورد وزمين شما را در خود فرو برد ؟ ( 16 )

أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ أَنْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ نَذِيرِ ( 17 )

يا از آن كه در آسمان است أيمن نشسته‌ايد كه ناگاه بادي همراه با سنگريزه بر سر شما فرستد ؟ به زودى خواهيد دانست كه بيمدادن من چگونه است . ( 17 )

وَلَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ ( 18 )

هر آينه كساني كه پيش از آنها بودند ، پيامبران را تكذيب كردند . پس عذاب من چگونه بود . ( 18 )

أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صَافَّاتٍ وَيَقْبِضْنَ مَا يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا الرَّحْمَنُ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ بَصِيرٌ ( 19 )

آيا پرندگانى را كه بال گشوده يا بال فراهمكشيده بر فراز سرشان در پروازند ، نديده‌اند ؟ آنها را جز خداى رحمان كسى در هوا نگاه نتواند داشت . اوست كه به همه چيز بيناست . ( 19 )

أَمَّنْ هَذَا الَّذِي هُوَ جُنْدٌ لَكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِنْ دُونِ الرَّحْمَنِ إِنِ الْكَافِرُونَ إِلَّا فِي غُرُورٍ ( 20 )

آيا آنان كه ياران شمايند توانند در برابر خدا ياريتان كنند ؟ كافران در فريبى بيش نيستند . ( 20 )

أَمَّنْ هَذَا الَّذِي يَرْزُقُكُمْ إِنْ أَمْسَكَ رِزْقَهُ بَلْ لَجُّوا فِي عُتُوٍّ وَنُفُورٍ ( 21 )

آيا كيست آن كه به شما روزى دهد اگر أو روزى خويش باز دارد ؟ نه ، در سركشى ودورى از حق لجاج مىورزند . ( 21 )

أَفَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلَى وَجْهِهِ أَهْدَى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 22 )

آيا آن كس كه نگونسار بر روى افتاده راه مىرود ، هدايت يافته‌تر است يا آن كه بر پاى ايستاده وبر راه راست مىرود ؟ ( 22 )

قُلْ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ قَلِيلًا مَا تَشْكُرُونَ ( 23 )

بگو : اوست كه شما را آفريده است وگوش وچشم ودل داده است . چه اندك سپاس مىگزاريد . ( 23 )

قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ( 24 )

بگو : اوست كه شما را در زمين آفريد ودر قيامت نزد أو گرد آورده مىشويد . ( 24 )

وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 25 )

مىگويند : اگر راست مىگوييد ، اين وعده چه وقت فرا مىرسد ؟ ( 25 )

قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ ( 26 )

بگو : علم آن نزد خداست ومن بيمدهنده‌اى آشكارم . ( 26 )