القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٦١

سورة التحريم

سورة التحريم

* ( سورة التحريم ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضَاةَ أَزْوَاجِكَ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 1 )

به نام خداى بخشايندهء مهربان ، اى پيامبر ، چرا چيزى را كه خدا بر تو حلال كرده است ، به خاطر خشنودساختن زنانت بر خود حرام مىكنى ؟ وخدا آمرزنده ومهربان است . ( 1 )

قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمَانِكُمْ وَاللَّهُ مَوْلَاكُمْ وَهُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ ( 2 )

خدا براي شما گشودن سوگندهايتان را مقرر داشته است . خداست ياور شما ، واوست دانا وحكيم . ( 2 )

وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَأَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَأَعْرَضَ عَنْ بَعْضٍ فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِ قَالَتْ مَنْ أَنْبَأَكَ هَذَا قَالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ ( 3 )

آن گاه كه پيامبر با يكى از زنان خود رازي در ميان نهاد ، چون آن زن آن راز با ديگرى باز گفت ، خدا پيامبر را از آن آگاه ساخت وأو پاره‌اى از آن راز را بر آن زن آشكار كرد واز افشاى پاره‌اى ديگر سرباز زد . چون أو را از آن خبر داد ، گفت : چه كسى تو را از اين ماجرا آگاه كرده است ؟ گفت : آن خداى داناى آگاه به من خبر داده است . ( 3 )

إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا وَإِنْ تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَاهُ وَجِبْرِيلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمَلَائِكَةُ بَعْدَ ذَلِكَ ظَهِيرٌ ( 4 )

اگر شما دو زن توبه كنيد بهتر است ، زيرا دلهايتان از حق باز گشته است . واگر براي آزارش همدست شويد ، خدا ياور اوست ونيز جبرئيل ومؤمنان شايسته وفرشتگان از آن پس ياور أو خواهند بود . ( 4 )

عَسَى رَبُّهُ إِنْ طَلَّقَكُنَّ أَنْ يُبْدِلَهُ أَزْوَاجًا خَيْرًا مِنْكُنَّ مُسْلِمَاتٍ مُؤْمِنَاتٍ قَانِتَاتٍ تَائِبَاتٍ عَابِدَاتٍ سَائِحَاتٍ ثَيِّبَاتٍ وَأَبْكَارًا ( 5 )

شايد اگر شما را طلاق گويد پروردگارش به جاى شما زنانى بهتر از شمايش بدهد . زنانى مسلمان ، مؤمن ، فرمانبردار ، توبه‌كننده ، أهل عبادت وروزه‌گرفتن ، خواه شوهركرده ، خواه باكره . ( 5 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ ( 6 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، خود وخانوادهء خود را از آتشى كه هيزم آن مردم وسنگها هستند نگه داريد . فرشتگانى درشتگفتار وسختگير بر آن آتش موكّلند . هر چه خدا بگويد نافرمانى نمىكنند وهمان مىكنند كه به آن مأمور شده‌اند . ( 6 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ كَفَرُوا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 7 )

اى كافران ، در آن روز پوزش مخواهيد . جز اين نيست كه برابر كارى كه كرده‌ايد كيفر داده شويد . ( 7 )