القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٥٠

سورة الممتحنة

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَإِيَّاكُمْ أَنْ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِي سَبِيلِي وَابْتِغَاءَ مَرْضَاتِي تُسِرُّونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَأَنَا أَعْلَمُ بِمَا أَخْفَيْتُمْ وَمَا أَعْلَنْتُمْ وَمَنْ يَفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ ( 1 )

به نام خداى بخشايندهء مهربان ، اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، دشمن من ودشمن خود را به دوستى اختيار مكنيد . شما با آنان طرح دوستى مىافكنيد وحال آنكه ايشان به سخن حقي كه بر شما آمده است ايمان ندارند . وبدان سبب كه به خدا ، پروردگار خويش ايمان آورده بوديد ، پيامبر وشما را بيرون راندند . اگر براي جهاد در راه من وطلب رضاى من بيرون آمده‌ايد ، در نهان با آنها دوستى مكنيد ومن به هر چه پنهان مىداريد يا آشكار مىسازيد آگاهترم . وهر كه چنين كند ، از راه راست منحرف گشته است . ( 1 )

إِنْ يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا لَكُمْ أَعْدَاءً وَيَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَأَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوءِ وَوَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ ( 2 )

اگر بر شما دست يابند ، دشمنى مىكنند وبه آزارتان دست وزبان مىگشايند ودوست دارند كه شما نيز كافر گرديد . ( 2 )

لَنْ تَنْفَعَكُمْ أَرْحَامُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 3 )

در روز قيامت نه خويشاوندان برايتان سود كنند ، نه فرزندانتان . خدا ميانتان جدايى مىافكند واعمالتان را مىبيند . ( 3 )

قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآَءُ مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَا أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَإِلَيْكَ أَنَبْنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ ( 4 )

إبراهيم وكساني كه با وى بودند ، آن گاه كه به قوم خود گفتند كه ما از شما واز آنچه جز خداى يكتا مىپرستيد بيزاريم وشما را كافر مىشمريم وميان ما وشما هميشه دشمنى وكينه‌توزى خواهد بود تا وقتي كه به خداى يكتا ايمان بياوريد ، برايتان نيكو مقتدايى بودند . مگر آن گاه كه إبراهيم پدرش را گفت كه براي تو آمرزش مىطلبم ، زيرا نمىتوانم عذاب خدا را از تو دفع كنم . اى پروردگار ما ، بر تو توكل كرديم وبه تو روى آورديم وسرانجام تو هستى . ( 4 )

رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 5 )

اى پروردگار ما ، ما را چنان مكن كه كافران خوار دارندمان . وما را بيامرز كه تو پيروزمند وحكيمى . ( 5 )