القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٥

سورة آل عمران

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ ( 30 )

روزى كه هر كس كارهاى نيك وكارهاى بد خود را در برابر خود حاضر بيند ، آرزو كند كه‌اى كاش ميان أو وكردار بدش فاصله‌اى بزرگ بود . خداوند شما را از خودش مىترساند . وخدا به بندگانش مهربان است . ( 30 )

قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 31 )

بگو : اگر خدا را دوست مىداريد از من پيروى كنيد تا أو نيز شما را دوست بدارد وگناهانتان را بيامرزد ، كه آمرزنده ومهربان است . ( 31 )

قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ ( 32 )

بگو : از خدا ورسولش فرمان ببريد . پس اگر رويگردان شدند ، بدانند كه خدا كافران را دوست ندارد . ( 32 )

إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آَدَمَ وَنُوحًا وَآَلَ إِبْرَاهِيمَ وَآَلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ ( 33 )

خدا آدم ونوح وخاندان إبراهيم وخاندان عمران را بر جهانيان برترى داد : ( 33 )

ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 34 )

فرزندانى بودند ، برخى از نسل برخى ديگر پديد آمده . وخدا شنوا وداناست . ( 34 )

إِذْ قَالَتِ امْرَأَةُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّي إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 35 )

وزن عمران گفت : اى پروردگار من ، نذر كردم كه آنچه در شكم دارم از كار اينجهانى آزاد وتنها در خدمت تو باشد . اين نذر را از من بپذير كه تو شنوا ودانايى . ( 35 )

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنْثَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثَى وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ( 36 )

چون فرزند خويش بزاد ، گفت : اى پروردگار من ، اين كه زاييده‌ام دختر است - وخدا به آنچه زاييده بود داناتر است - وپسر چون دختر نيست . أو را مريم نام نهادم . أو وفرزندانش را از شيطان رجيم در پناه تو مى آورم . ( 36 )

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ( 37 )

پس پروردگارش آن دختر را به نيكى از أو بپذيرفت . وبه وجهي پسنديده پرورشش داد وزكريا را به سرپرستى أو گماشت . وهر وقت كه زكريا به محراب نزد أو مىرفت ، پيش أو خوردنى مىيافت . مى گفت : اى مريم ، اينها براي تو از كجا مىرسد ؟ مريم مىگفت : از جانب خدا زيرا أو هر كس را كه بخواهد بىحساب روزى مىدهد . ( 37 )