القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٤٦

سورة الحشر

لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آَبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 22 )

نمىيابى مردمى را كه به خدا وروز قيامت ايمان آورده باشند ، ولى با كساني كه با خدا وپيامبرش مخالفت مىورزند دوستى كنند ، هر چند آن مخالفان ، پدران يا فرزندان يا برادران ويا قبيلهء آنها باشند . خدا بر دلشان رقم ايمان زده وبه روحي از خود ياريشان كرده است وآنها را به بهشتهايى كه در آن نهرها جارى است درآورد . در آنجا جاودانه باشند . خدا از آنها خشنود است وآنان نيز از خدا خشنودند . اينان حزب خدايند ، آگاه باش كه حزب خدا رستگارانند . ( 22 )

سورة الحشر

* ( سورة الحشر ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 1 )

به نام خداى بخشايندهء مهربان ، خداوند را تسبيح گويند هر چه در آسمانها وهر چه در زمين است . واوست پيروزمند وحكيم . ( 1 )

هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ دِيَارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ مَا ظَنَنْتُمْ أَنْ يَخْرُجُوا وَظَنُّوا أَنَّهُمْ مَانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ ( 2 )

اوست آن خدايى كه نخستين بار كساني از أهل كتاب را كه كافر بودند ، از خانه‌هايشان بيرون راند وشما نمىپنداشتيد كه بيرون روند . آنها نيز مىپنداشتند حصارهاشان را توان آن هست كه در برابر خدا نگهدارشان باشد . خدا از سويى كه گمانش را نمىكردند بر آنها تاخت آورد ودر دلشان وحشت افكند ، چنان كه خانه‌هاى خود را به دست خود وبه دست مؤمنان خراب مىكردند . پس اى أهل بصيرت ، عبرت بگيريد . ( 2 )

وَلَوْلَا أَنْ كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَاءَ لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الْآَخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ ( 3 )

اگر نه آن بود كه خدا ترك ديار را بر آنها مقرر كرده بود ، در دنيا به عذاب گرفتارشان مىكرد ودر آخرتشان عذاب آتش است . ( 3 )