القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٣٦

سورة الواقعة

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ ( 17 )

پسرانى همواره جوان گردشان مىچرخند ، ( 17 )

بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ ( 18 )

با قدحها وابريقها وجامهايى از شرابى كه در جويها جارى است . ( 18 )

لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَ ( 19 )

از نوشيدنش نه سردرد گيرند ونه بيهوش شوند . ( 19 )

وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ ( 20 )

وميوه‌هايى كه خود برمىگزينند . ( 20 )

وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ ( 21 )

وگوشت پرنده هر چه بخواهند . ( 21 )

وَحُورٌ عِينٌ ( 22 )

وحوران درشت چشم ، ( 22 )

كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ ( 23 )

همانند مرواريدهايى در صدف . ( 23 )

جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 24 )

همه به پاداش كارهايى كه مىكرده‌اند . ( 24 )

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا ( 25 )

در آنجا نه سخن لغو شنوند ونه گناه‌آلود . ( 25 )

إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا ( 26 )

جز يك سخن : سلام ، سلام . ( 26 )

وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ ( 27 )

اما أصحاب سعادت ، أصحاب سعادت چه حال دارند ؟ ( 27 )

فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ ( 28 )

در زير درخت سدر بىخار ، ( 28 )

وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ ( 29 )

ودرخت موزى كه ميوه‌اش بر يكديگر چيده‌شده ، ( 29 )

وَظِلٍّ مَمْدُودٍ ( 30 )

وسايه‌اى دايم ، ( 30 )

وَمَاءٍ مَسْكُوبٍ ( 31 )

وآبى همواره جارى ، ( 31 )

وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ ( 32 )

وميوه‌اى بسيار ، ( 32 )

لَا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ ( 33 )

كه نه منقطع مىگردد ونه كس را از آن باز دارند . ( 33 )

وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ ( 34 )

وزنانى ارجمند . ( 34 )

إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً ( 35 )

آن زنان را ما بيافريديم ، آفريدنى . ( 35 )

فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا ( 36 )

ودوشيزگان ساختيم . ( 36 )

عُرُبًا أَتْرَابًا ( 37 )

معشوق همسران خويشند ، ( 37 )

لِأَصْحَابِ الْيَمِينِ ( 38 )

براي أصحاب سعادت . ( 38 )

ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ ( 39 )

گروهى از پيشينيان ، ( 39 )

وَثُلَّةٌ مِنَ الْآَخِرِينَ ( 40 )

وگروهى كه از پى آمده‌اند . ( 40 )

وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ ( 41 )

اما أصحاب شقاوت ، أصحاب شقاوت چه حال دارند ؟ ( 41 )

فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ ( 42 )

در باد سموم وآب جوشانند . ( 42 )

وَظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ ( 43 )

در سايه‌اى از دود سياه ، ( 43 )

لَا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ ( 44 )

نه سرد ونه خوش ، ( 44 )

إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُتْرَفِينَ ( 45 )

اينان پيش از اين در ناز ونعمت بودند . ( 45 )

وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ ( 46 )

وبر گناهان بزرگ اصرار مىورزيدند . ( 46 )

وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ( 47 )

ومىگفتند : آيا زماني كه ما مُرديم وخاك واستخوان شديم باز هم ما را زنده مىكنند ، ( 47 )

أَوَآَبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ( 48 )

يا نياكان ما را ؟ ( 48 )

قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآَخِرِينَ ( 49 )

بگو : همه را ، آنان كه از پيش بوده‌اند وآنها كه از پىشان آمده بودند ، ( 49 )

لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ ( 50 )

همه در وعده‌گاه آن روز معين خواهند بود . ( 50 )