القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٣٠

سورة القمر

خُشَّعًا أَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُنْتَشِرٌ ( 7 )

نشان ذلت در چشمانشان آشكار است . چون ملخهاى پراكنده از قبرها بيرون مىآيند . ( 7 )

مُهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ يَقُولُ الْكَافِرُونَ هَذَا يَوْمٌ عَسِرٌ ( 8 )

سرها را بالا گرفته به سوى آن دعوتكننده مىشتابند . كافران مىگويند : اين روز دشوارى است . ( 8 )

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنَا وَقَالُوا مَجْنُونٌ وَازْدُجِرَ ( 9 )

پيش از اينها قوم نوح تكذيب كرده بودند . بندهء ما را تكذيب كردند وگفتند : ديوانه است . وبه دشنامش راندند . ( 9 )

فَدَعَا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ ( 10 )

وپروردگارش را خواند : من مغلوب شده‌ام ، انتقام بكش . ( 10 )

فَفَتَحْنَا أَبْوَابَ السَّمَاءِ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ ( 11 )

وما نيز درهاى آسمان را به روى آبى كه به شدت مىريخت گشوديم . ( 11 )

وَفَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُونًا فَالْتَقَى الْمَاءُ عَلَى أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ( 12 )

واز زمين چشمه‌ها شكافتيم تا آب به آن مقدار كه مقدر شده بود گرد آمد . ( 12 )

وَحَمَلْنَاهُ عَلَى ذَاتِ أَلْوَاحٍ وَدُسُرٍ ( 13 )

وأو را بر آن كشتى كه تخته‌ها وميخها داشت سوار كرديم . ( 13 )

تَجْرِي بِأَعْيُنِنَا جَزَاءً لِمَنْ كَانَ كُفِرَ ( 14 )

زير نظر ما روان شد . اين بود جزاى كساني كه كفر ورزيدند . ( 14 )

وَلَقَدْ تَرَكْنَاهَا آَيَةً فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 15 )

وهر آينه آن كشتى را نشانه‌اى ساختيم . آيا هيچ پندگيرنده‌اى هست ؟ ( 15 )

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ( 16 )

پس عذاب وبيمدادنهاى من چگونه بود ؟ ( 16 )

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآَنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 17 )

واين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند . آيا پندگيرنده‌اى هست ؟ ( 17 )

كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ( 18 )

قوم عاد تكذيب كردند . پس عذاب وبيمدادنهاى من چگونه بود ؟ ( 18 )

إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ ( 19 )

ما بر آنها در روزى نحس وطولانى بادي سخت فرستاديم ، ( 19 )

تَنْزِعُ النَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ ( 20 )

كه مردمان را از زمين ، همانند ريشه‌هاى از جاى كندهء نخل ، برمىكند . ( 20 )

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ( 21 )

عذاب وبيمدادنهاى من چگونه بود ؟ ( 21 )

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآَنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 22 )

واين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند . آيا پندگيرنده‌اى هست ؟ ( 22 )

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ ( 23 )

قوم ثمود بيمدهندگان را تكذيب كردند . ( 23 )

فَقَالُوا أَبَشَرًا مِنَّا وَاحِدًا نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذًا لَفِي ضَلَالٍ وَسُعُرٍ ( 24 )

گفتند : اگر از انساني همانند خود پيروى كنيم گمراه وديوانه باشيم ( 24 )

أَؤُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنْ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ ( 25 )

آيا از ميان همهء ما كلام خدا به أو القا شده است ؟ نه ، أو دروغگويى خودخواه است . ( 25 )

سَيَعْلَمُونَ غَدًا مَنِ الْكَذَّابُ الْأَشِرُ ( 26 )

فردا خواهند دانست كه دروغگوى خودخواه كيست . ( 26 )

إِنَّا مُرْسِلُو النَّاقَةِ فِتْنَةً لَهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْ ( 27 )

ما آن مادة شتر را براي آزمايششان مىفرستيم . پس مراقبشان باش وصبر كن . ( 27 )