القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٢٩
سورة القمر
وَأَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَى ( 45 )
واوست كه جفتهاى نر ومادة را آفريده است ، ( 45 )
مِنْ نُطْفَةٍ إِذَا تُمْنَى ( 46 )
از نطفه ، آن گاه كه در رحم ريخته مىشود . ( 46 )
وَأَنَّ عَلَيْهِ النَّشْأَةَ الْأُخْرَى ( 47 )
وبر خداوند است كه آن را بار ديگر زنده كند . ( 47 )
وَأَنَّهُ هُوَ أَغْنَى وَأَقْنَى ( 48 )
واوست كه بىنياز كند وروزى دهد . ( 48 )
وَأَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرَى ( 49 )
واوست پروردگار ستارهء شِعرى . ( 49 )
وَأَنَّهُ أَهْلَكَ عَادًا الْأُولَى ( 50 )
واوست كه عاد ، آن قوم پيشين را هلاك كرد ، ( 50 )
وَثَمُودَ فَمَا أَبْقَى ( 51 )
واز ثمود هيچ باقي نگذاشت . ( 51 )
وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كَانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَأَطْغَى ( 52 )
وپيش از آنها قوم نوح را ، كه ستمكارتر وسركشتر بودند ، ( 52 )
وَالْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوَى ( 53 )
ونيز مؤتفكه را نابود كرد . ( 53 )
فَغَشَّاهَا مَا غَشَّى ( 54 )
وفروپوشيد آن قوم را ، هر چه بايد فروپوشد . ( 54 )
فَبِأَيِّ آَلَاءِ رَبِّكَ تَتَمَارَى ( 55 )
پس به كدام يك از نعمتهاى پروردگارت شك مىكنى ؟ ( 55 )
هَذَا نَذِيرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولَى ( 56 )
اين بيمدهندهاى است همانند بيمدهندگان پيشين . ( 56 )
أَزِفَتِ الْآَزِفَةُ ( 57 )
قيامت فرا رسيد . ( 57 )
لَيْسَ لَهَا مِنْ دُونِ اللَّهِ كَاشِفَةٌ ( 58 )
كس جز خداوند آشكارش نكند . ( 58 )
أَفَمِنْ هَذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ ( 59 )
آيا از اين سخن در شگفت افتادهايد ؟ ( 59 )
وَتَضْحَكُونَ وَلَا تَبْكُونَ ( 60 )
ومىخنديد ونمىگرييد ؟ ( 60 )
وَأَنْتُمْ سَامِدُونَ ( 61 )
وشما غافل شدهايد . ( 61 )
فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَاعْبُدُوا ( 62 )
پس خدا را سجده كنيد وأو را بپرستيد . ( 62 )
سورة القمر
* ( سورة القمر ) *
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ ( 1 )
به نام خداى بخشايندهء مهربان ، قيامت نزديك شد وماه دو پاره گرديد . ( 1 )
وَإِنْ يَرَوْا آَيَةً يُعْرِضُوا وَيَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ ( 2 )
واگر معجزهاى ببينند ، روى بگردانند وگويند : جادويى بزرگ است . ( 2 )
وَكَذَّبُوا وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ وَكُلُّ أَمْرٍ مُسْتَقِرٌّ ( 3 )
وتكذيب مىكنند واز پى هواهاى خويش مىروند . وهر كارى را هدفى است . ( 3 )
وَلَقَدْ جَاءَهُمْ مِنَ الْأَنْبَاءِ مَا فِيهِ مُزْدَجَرٌ ( 4 )
وبرايشان خبرهايى آمده است كه از گناهشان بازمىدارد . ( 4 )
حِكْمَةٌ بَالِغَةٌ فَمَا تُغْنِ النُّذُرُ ( 5 )
حكمتى است تمام . ولى بيمدهندگان سودشان ندهند . ( 5 )
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلَى شَيْءٍ نُكُرٍ ( 6 )
پس در آن روز كه آن دعوتكننده ، آنان را به چيزى ناخوش فرامىخواند ، از ايشان رويگردان شو . ( 6 )