القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٢٧

سورة النجم

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى ( 1 )

به نام خداى بخشايندهء مهربان ، قسم به آن ستاره چون پنهان شد ، ( 1 )

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَى ( 2 )

كه يار شما نه گمراه شده ونه به راه كج رفته است . ( 2 )

وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَى ( 3 )

وسخن از روى هوى نمىگويد . ( 3 )

إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى ( 4 )

نيست اين سخن جز آنچه بدو وحى مىشود . ( 4 )

عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَى ( 5 )

أو را آن فرشتهء بس نيرومند تعليم داده است : ( 5 )

ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوَى ( 6 )

صاحب نيرويى كه استيلا يافت ، ( 6 )

وَهُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلَى ( 7 )

وأو به كنارهء بلند آسمان بود . ( 7 )

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى ( 8 )

سپس نزديك شد وبسيار نزديك شد ، ( 8 )

فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى ( 9 )

تا به قدر دو كمان ، يا نزديكتر . ( 9 )

فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى ( 10 )

وخدا به بندهء خود هر چه بايد وحى كند وحى كرد . ( 10 )

مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَأَى ( 11 )

دل آنچه را كه ديد دروغ نشمرد . ( 11 )

أَفَتُمَارُونَهُ عَلَى مَا يَرَى ( 12 )

آيا در آنچه مىبيند با أو جدال مىكنيد ؟ ( 12 )

وَلَقَدْ رَآَهُ نَزْلَةً أُخْرَى ( 13 )

أو را ديگر بار هم بديد ، ( 13 )

عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَى ( 14 )

نزد سدرة المنتهى ، ( 14 )

عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَى ( 15 )

كه آرامگاه بهشت نزد آن درخت است . ( 15 )

إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَى ( 16 )

وقتي كه سدره را چيزى در خود مىپوشيد ، ( 16 )

مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغَى ( 17 )

چشم خطا نكرد واز حد درنگذشت . ( 17 )

لَقَدْ رَأَى مِنْ آَيَاتِ رَبِّهِ الْكُبْرَى ( 18 )

هر آينه پاره‌اى از آيات بزرگ پروردگارش را بديد . ( 18 )

أَفَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَالْعُزَّى ( 19 )

آيا لات وعُزا را ديده‌ايد ؟ ( 19 )

وَمَنَاةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرَى ( 20 )

ومَنات آن بت سومى ديگر را ؟ ( 20 )

أَلَكُمُ الذَّكَرُ وَلَهُ الْأُنْثَى ( 21 )

آيا شما را پسر باشد وأو را دختر ؟ ( 21 )

تِلْكَ إِذًا قِسْمَةٌ ضِيزَى ( 22 )

اين تقسيمى است خلاف عدالت . ( 22 )

إِنْ هِيَ إِلَّا أَسْمَاءٌ سَمَّيْتُمُوهَا أَنْتُمْ وَآَبَاؤُكُمْ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ بِهَا مِنْ سُلْطَانٍ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْأَنْفُسُ وَلَقَدْ جَاءَهُمْ مِنْ رَبِّهِمُ الْهُدَى ( 23 )

اينها چيزى نيستند جز نامهايى كه خود وپدرانتان به آنها داده‌ايد . وخداوند هيچ دليلي بر آنها نفرستاده است . تنها از پى گمان وهواي نفس خويش مىروند وحال آنكه از جانب خدا راهنماييشان كرده‌اند . ( 23 )

أَمْ لِلْإِنْسَانِ مَا تَمَنَّى ( 24 )

آيا هر چه آدمي آرزو كند برايش حاصل است ؟ ( 24 )

فَلِلَّهِ الْآَخِرَةُ وَالْأُولَى ( 25 )

هم آخرت وهم دنيا از آن خداست . ( 25 )

وَكَمْ مِنْ مَلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَرْضَى ( 26 )

وچه بسيار فرشتگان در آسمانند كه شفاعتشان هيچ سود ندهد ، مگر از آن پس كه خدا براي هر كه خواهد رخصت دهد وخشنود باشد . ( 26 )