القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٢٢
سورة الذاريات
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ ( 7 )
وسوگند به آسمان كه آراسته به ستارگان است ، ( 7 )
إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ ( 8 )
كه شما سخن گونهگون مىگوييد . ( 8 )
يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ ( 9 )
از حق منصرف گردد آن كه منصرفش خواستهاند . ( 9 )
قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ ( 10 )
مرگ باد بر آن دروغگويان : ( 10 )
الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ ( 11 )
آنان كه به غفلت در جهل فروماندهاند . ( 11 )
يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ ( 12 )
مىپرسند روز جزا كي خواهد بود ؟ ( 12 )
يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ ( 13 )
روزى است كه بر آتش ، عذابشان مىكنند . ( 13 )
ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ ( 14 )
عذاب خود را بچشيد : اين است آن چيزى كه به شتاب مىطلبيديد . ( 14 )
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ( 15 )
پرهيزگاران در باغها وكنار چشمهساران باشند . ( 15 )
آَخِذِينَ مَا آَتَاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُحْسِنِينَ ( 16 )
آنچه را خدا ارزانيشان داشته است گرفتهاند . زيرا پيش از آن نيكوكار بودند ، ( 16 )
كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ ( 17 )
اندكى از شب را مىخوابيدند ، ( 17 )
وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ( 18 )
وبه هنگام سحر استغفار مىكردند ، ( 18 )
وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ ( 19 )
ودر اموالشان براي سائل ومحروم حقي بود . ( 19 )
وَفِي الْأَرْضِ آَيَاتٌ لِلْمُوقِنِينَ ( 20 )
ودر زمين براي أهل يقين عبرتهايى است ، ( 20 )
وَفِي أَنْفُسِكُمْ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ( 21 )
ونيز در وجود خودتان . آيا نمىبينيد ؟ ( 21 )
وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ ( 22 )
ورزق شما وهر چه به شما وعده شده در آسمان است . ( 22 )
فَوَرَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ ( 23 )
پس سوگند به پروردگار آسمانها وزمين كه اين سخن ، آن چنان كه سخن مىگوييد ، حتمي است . ( 23 )
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ الْمُكْرَمِينَ ( 24 )
آيا داستان مهمانان گرامى إبراهيم به تو رسيده است ؟ ( 24 )
إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ ( 25 )
آن گاه كه نزد أو آمدند وگفتند : سلام . گفت : سلام ، شما مردمى ناشناختهايد . ( 25 )
فَرَاغَ إِلَى أَهْلِهِ فَجَاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ ( 26 )
در نهان وشتابان نزد كسان خود رفت وگوسالهء فربهى آورد . ( 26 )
فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ( 27 )
طعام را به نزدشان گذاشت وگفت : چرا نمىخوريد ؟ ( 27 )
فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُوا لَا تَخَفْ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ ( 28 )
واز آنها بيمناك شد . گفتند : مترس . وأو را به فرزندى دانا مژده دادند . ( 28 )
فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ ( 29 )
وزنش فريادزنان آمد وبر روى زد وگفت : من پير زالى نازايم . ( 29 )
قَالُوا كَذَلِكَ قَالَ رَبُّكِ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ ( 30 )
گفتند : پروردگار تو اينچنين گفته است . وأو حكيم وداناست . ( 30 )