القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥١٠
سورة محمد
وَيَقُولُ الَّذِينَ آَمَنُوا لَوْلَا نُزِّلَتْ سُورَةٌ فَإِذَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ مُحْكَمَةٌ وَذُكِرَ فِيهَا الْقِتَالُ رَأَيْتَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ فَأَوْلَى لَهُمْ ( 20 )
كساني كه ايمان آوردهاند مىگويند : چرا از جانب خدا سورهاى نازل نمىشود ؟ چون سورهاى از محكمات نازل شود كه در آن سخن از جنگ رفته باشد ، آنان را كه در دلشان مرضى هست بيني كه چون كسى كه بيهوشى مرگ بر أو چيره شده به تو مىنگرند . پس برايشان شايستهتر ( 20 )
طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ فَإِذَا عَزَمَ الْأَمْرُ فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ ( 21 )
فرمانبردارى است وسخن نيكو گفتن . وچون تصميم به جنگ گرفته شد ، اگر با خدا صداقت ورزند برايشان بهتر است . ( 21 )
فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُمْ ( 22 )
آيا اگر به حكومت رسيديد ، مىخواهيد در زمين فساد كنيد وپيوند خويشاونديتان را ببريد ؟ ( 22 )
أُولَئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَأَعْمَى أَبْصَارَهُمْ ( 23 )
اينانند كه خدا لعنتشان كرده است وگوشهايشان را كر وچشمانشان را كور ساخته است . ( 23 )
أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآَنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا ( 24 )
آيا در قرآن نمىانديشند يا بر دلهايشان قفلهاست ؟ ( 24 )
إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَى لَهُمْ ( 25 )
شيطان اعمال كساني را كه بعد از آشكارشدن راه هدايت مرتد شدند وبازگشتند ، در نظرشان بياراست وآرزويشان دراز كرد . ( 25 )
ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا مَا نَزَّلَ اللَّهُ سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِسْرَارَهُمْ ( 26 )
واين بدان سبب است كه به آن گروه كه آيات خدا را ناخوش مىداشتند ، مىگفتند : ما در پارهاى از كارها فرمانبردار شما هستيم . وخدا از رازشان آگاه است . ( 26 )
فَكَيْفَ إِذَا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلَائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ ( 27 )
چگونهاند آن گاه كه فرشتگان آنها را مىميرانند وبر صورت وپشتهايشان مىزنند ؟ ( 27 )
ذَلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا مَا أَسْخَطَ اللَّهَ وَكَرِهُوا رِضْوَانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ ( 28 )
اين به كيفر آن است كه از آنچه خدا را به خشم مىآورد پيروى مىكردهاند واز آنچه خشنودش مىساخته كراهت داشتهاند . خدا نيز اعمالشان را نابود كرد . ( 28 )
أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَنْ لَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغَانَهُمْ ( 29 )
آيا آنان كه در دلشان مرضى است مىپندارند كه خدا كينهاى را كه در دل نهفته دارند آشكار نخواهد كرد ؟ ( 29 )