القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٠٥

سورة الأحقاف

وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا حَتَّى إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَإِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ ( 15 )

آدمي را به نيكى كردن با پدر ومادر خود سفارش كرديم . مادرش بار أو را به دشوارى برداشت وبه دشوارى بر زمين نهاد . ومدت حمل تا از شير بازگرفتنش سى ماه است تا چون به سن جوانى رسد وبه چهل سالگى درآيد ، گويد : اى پروردگار من ، به من بياموز تا شكر نعمتي كه بر من وبر پدر ومادرم ارزانى داشته‌اى به جاى آرم . كارى شايسته بكنم كه تو از آن خشنود شوى وفرزندان مرا به صلاح آور . من به تو بازگشتم واز تسليمشدگانم . ( 15 )

أُولَئِكَ الَّذِينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَنَتَجاوَزُ عَنْ سَيِّئَاتِهِمْ فِي أَصْحَابِ الْجَنَّةِ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ ( 16 )

اينان كساني هستند كه كارهاى نيكشان را مىپذيريم واز گناهشان درمىگذريم . در زمرهء أهل بهشتند . هر وعده‌اى كه به آنها داده شده راست است . ( 16 )

وَالَّذِي قَالَ لِوَالِدَيْهِ أُفٍّ لَكُمَا أَتَعِدَانِنِي أَنْ أُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُونُ مِنْ قَبْلِي وَهُمَا يَسْتَغِيثَانِ اللَّهَ وَيْلَكَ آَمِنْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَيَقُولُ مَا هَذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ( 17 )

وآن كه به پدر ومادرش گفت : أف بر شما ، آيا به من وعده مىدهيد كه از گورم برخيزانند وحال آنكه مردمى پيش از من بوده‌اند كه برنخاسته‌اند ؟ وآن دو به درگاه خدا استغاثه مىكنند وگويند : واي بر تو ايمان بياور كه وعدهء خدا حق است . مىگويد : اينها چيزى جز همان افسانهء پيشينيان نيست . ( 17 )

أُولَئِكَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ إِنَّهُمْ كَانُوا خَاسِرِينَ ( 18 )

در بارهء اينان همان سخن كه در بارهء امتهاى پيشين از جن وانس گفته شده بود به حقيقت مىپيوندد . اينان زيان كنندگانند . ( 18 )

وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِمَّا عَمِلُوا وَلِيُوَفِّيَهُمْ أَعْمَالَهُمْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ( 19 )

وهر يك را نسبت به كارى كه كرده است درجتي است تا خدا پاداش كارهايشان را به تمامى بدهد وبه آنان ستم نمىشود . ( 19 )

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَيِّبَاتِكُمْ فِي حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَا فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَفْسُقُونَ ( 20 )

وروزى كه كافران را بر آتش عرضه كنند : در زندگى دنيوي از چيزهاى پاكيزه وخوش بهره‌مند شديد ، امروز به عذاب خوارى پاداشتان مىدهند . واين بدان سبب است كه در زمين بي هيچ حقي گردنكشى مىكرديد وعصيانگرى پيش گرفته بوديد . ( 20 )