القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٠٤

سورة الأحقاف

وَإِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوا لَهُمْ أَعْدَاءً وَكَانُوا بِعِبَادَتِهِمْ كَافِرِينَ ( 6 )

وچون در قيامت مردم را گردآرند ، بتان با پرستندگان خويش دشمن باشند وعبادتشان را انكار كنند . ( 6 )

وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آَيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ هَذَا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 7 )

چون آيات ما به روشنى بر آنان خوانده شود ، كافران حقيقتي را كه بر ايشان نازل شده است ، گويند : جادويى آشكار است . ( 7 )

أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَلَا تَمْلِكُونَ لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئًا هُوَ أَعْلَمُ بِمَا تُفِيضُونَ فِيهِ كَفَى بِهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ( 8 )

يا مىگويند : اين كتاب ، دروغى است كه خود بافته است . بگو : اگر من آن را چون دروغى به هم بافته باشم ، شما نمىتوانيد خشم خدا را از من بازداريد . خدا از آن طعنها كه بدان مىزنيد آگاه‌تر است . وشهادت أو ميان من وشما كافى است . واوست آمرزندهء مهربان . ( 8 )

قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِنَ الرُّسُلِ وَمَا أَدْرِي مَا يُفْعَلُ بِي وَلَا بِكُمْ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَى إِلَيَّ وَمَا أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ ( 9 )

بگو : من از ميان ديگر پيامبران بدعتى تازه نيستم ونمىدانم كه بر من ، يا بر شما چه خواهد رفت . من از چيزى جز آنچه به من وحى مىشود ، پيروى نمىكنم ومن جز بيمدهنده‌اى آشكار نيستم . ( 9 )

قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَكَفَرْتُمْ بِهِ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى مِثْلِهِ فَآَمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ( 10 )

بگو : چه مىكنيد اگر قرآن از جانب خدا باشد وشما بدان ايمان نياوريد ؟ يكى از بني إسرائيل بدان شهادت داد وايمان آورد . ولى شما گردنكشى مىكنيد . خدا مردم ستمكار را هدايت نمىكند . ( 10 )

وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آَمَنُوا لَوْ كَانَ خَيْرًا مَا سَبَقُونَا إِلَيْهِ وَإِذْ لَمْ يَهْتَدُوا بِهِ فَسَيَقُولُونَ هَذَا إِفْكٌ قَدِيمٌ ( 11 )

كافران مؤمنان را گفتند : اگر در آن خيرى مىبود ، اينان در پذيرفتنش بر ما سبقت نمىگرفتند . وچون بدان راه نيافته‌اند خواهند گفت كه اين دروغى ديرينه است . ( 11 )

وَمِنْ قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَى إِمَامًا وَرَحْمَةً وَهَذَا كِتَابٌ مُصَدِّقٌ لِسَانًا عَرَبِيًّا لِيُنْذِرَ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَبُشْرَى لِلْمُحْسِنِينَ ( 12 )

وپيش از آن كتاب موسى راهنما ورحمت بود . واين ، كتابي است تصديقكنندهء آن ، به زبان عربى ، تا ستمكاران را بيمى ونيكوكاران را مژده‌اى باشد . ( 12 )

إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 13 )

هر آينه آنان كه گفتند كه پروردگار ما اللَّه است وسپس پايدارى ورزيدند ، بيمى بر آنها نيست واندوهگين نمىشوند . ( 13 )

أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 14 )

اينان به پاداش اعمالشان أهل بهشتند ودر آنجا جاودانه‌اند . ( 14 )