القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٠٢

سورة الجاثية

أَفَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ وَأَضَلَّهُ اللَّهُ عَلَى عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلَى سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلَى بَصَرِهِ غِشَاوَةً فَمَنْ يَهْدِيهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ( 23 )

آيا آن كس را كه هوسش را چون خداى خود گرفت وخدا از روى علم گمراهش كرد وبر گوش ودلش مُهر نهاد وبر ديدگانش پرده افكند ، ديده‌اى ؟ اگر خدا هدايت نكند چه كسى أو را هدايت خواهد كرد ؟ چرا پند نمىگيريد ؟ ( 23 )

وَقَالُوا مَا هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَا إِلَّا الدَّهْرُ وَمَا لَهُمْ بِذَلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ ( 24 )

وگفتند : جز زندگى دنيوي ما هيچ نيست . مىميريم وزنده مىشويم وما را جز دهر هلاك نكند . آنان را بدان دانشى نيست وجز در پندارى نيستند . ( 24 )

وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آَيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ مَا كَانَ حُجَّتَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا ائْتُوا بِآَبَائِنَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 25 )

وچون آيات روشنگر ما بر آنها تلاوت شود ، حجتشان جز اين نيست كه مىگويند : اگر راست مىگوييد ، پدران ما را زنده كنيد . ( 25 )

قُلِ اللَّهُ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ( 26 )

بگو : خداست كه شما را زنده مىكند ، پس مىميراند وسپس همه را در روز قيامت - كه شكى در آن نيست - گرد مىآورد . ولى بيشتر مردم نمىدانند . ( 26 )

وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَخْسَرُ الْمُبْطِلُونَ ( 27 )

از آنِ خداوند است فرمانروايى آسمان وزمين . وآن روز كه قيامت بر پا شود ، أهل باطل زيان خواهند كرد . ( 27 )

وَتَرَى كُلَّ أُمَّةٍ جَاثِيَةً كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعَى إِلَى كِتَابِهَا الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 28 )

هر أمتي را ببينى كه به زانو درآمده است ، وهر أمتي را براي گرفتن نامهء اعمالش بخوانند . در چنين روزى در برابر اعمالي كه كرده‌ايد پاداش مىبينيد . ( 28 )

هَذَا كِتَابُنَا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 29 )

اين نوشتهء ماست كه به حق سخن مىگويد ، زيرا ما كارهايى را كه مىكرده‌ايد مىنوشته‌ايم . ( 29 )

فَأَمَّا الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ ( 30 )

اما كساني را كه ايمان آورده‌اند وكارهاى شايسته مىكنند ، پروردگارشان داخل در رحمت خويش مىكند ، واين كاميابى آشكار است . ( 30 )

وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا أَفَلَمْ تَكُنْ آَيَاتِي تُتْلَى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنْتُمْ قَوْمًا مُجْرِمِينَ ( 31 )

اما اى آنان كه ايمان نياورده‌ايد ، مگر نه آنكه آيات ما بر شما خوانده مىشد وشما تكبر مىورزيديد ومردمى گناهكار بوديد ؟ ( 31 )

وَإِذَا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ لَا رَيْبَ فِيهَا قُلْتُمْ مَا نَدْرِي مَا السَّاعَةُ إِنْ نَظُنُّ إِلَّا ظَنًّا وَمَا نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِينَ ( 32 )

چون گفته مىشد كه وعدهء خدا حق است ودر قيامت ترديدى نيست ، مىگفتيد : ما نمىدانيم قيامت چيست ؟ جز گمانى نمىبريم وبه يقين نرسيده‌ايم . ( 32 )