القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٨٨

سورة الشورى

وَمِنْ آَيَاتِهِ الْجَوَارِي فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلَامِ ( 32 )

از نشانه‌هاى قدرت أو كشتيهايى است چون كوه كه در درياها روانند . ( 32 )

إِنْ يَشَأْ يُسْكِنِ الرِّيحَ فَيَظْلَلْنَ رَوَاكِدَ عَلَى ظَهْرِهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ( 33 )

اگر بخواهد ، باد را نگه مىدارد تا كشتيها بر روى دريا از رفتن بازمانند . هر آينه در اين براي صابران شكرگزار عبرتهايى است . ( 33 )

أَوْ يُوبِقْهُنَّ بِمَا كَسَبُوا وَيَعْفُ عَنْ كَثِيرٍ ( 34 )

يا آنها را به خاطر اعمالشان غرقه مىكند وبسيارى را نيز مىبخشايد . ( 34 )

وَيَعْلَمَ الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آَيَاتِنَا مَا لَهُمْ مِنْ مَحِيصٍ ( 35 )

وتا بدانند كساني كه در آيات ما جدال مىكنند . آنان را هيچ گريزگاهى نيست . ( 35 )

فَمَا أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَأَبْقَى لِلَّذِينَ آَمَنُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ( 36 )

آنچه شما را داده‌اند بهرهء اين زندگى دنيوي است . وآنچه در نزد خداست براي آنها كه ايمان آورده‌اند وبه پروردگارشان توكل مىكنند ، بهتر وپاينده‌تر است . ( 36 )

وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ ( 37 )

وآن كسان كه از گناهان بزرگ وزشتيها اجتناب مىكنند وچون در خشم شوند خطاها را مىبخشايند ( 37 )

وَالَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ ( 38 )

وآنان كه دعوت پروردگارشان را پاسخ مىگويند ونماز مىگزارند وكارشان بر پايهء مشورت با يكديگر است واز آنچه به آنها روزى داده‌ايم انفاق مىكنند ( 38 )

وَالَّذِينَ إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُونَ ( 39 )

وآنان كه چون ستمى به آنها رسد انتقام مىگيرند . ( 39 )

وَجَزَاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُهَا فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ( 40 )

جزاى هر بدى بديى است همانند آن . پس كسى كه عفو كند وآشتى ورزد مزدش با خداست ، زيرا أو ستمكاران را دوست ندارد . ( 40 )

وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولَئِكَ مَا عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ ( 41 )

بر كساني كه پس از ستمى كه بر آنها رفته باشد انتقام مىگيرند ، ملامتى نيست . ( 41 )

إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَيَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ أُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 42 )

ملامت در خور كساني است كه به مردم ستم مىكنند وبه ناحق در روى زمين سركشى مىكنند . براي آنهاست عذابي دردآور . ( 42 )

وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ( 43 )

وآن كه صبر كند واز خطا درگذرد ، اين از كارهاى پسنديده است . ( 43 )

وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ وَلِيٍّ مِنْ بَعْدِهِ وَتَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلَى مَرَدٍّ مِنْ سَبِيلٍ ( 44 )

هر كس را كه خدا گمراه كند از آن پس هيچ دوستى نخواهد داشت . وظالمان را مىبينى كه چون عذاب را بنگرند ، مىگويند : آيا ما را راه بازگشتى هست ؟ ( 44 )