القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٧٨
سورة فصلت
سورة فصلت
* ( سورة فصلت ) *
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ حم ( 1 )
به نام خداى بخشايندهء مهربان ، حا ، ميم . ( 1 )
تَنْزِيلٌ مِنَ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ( 2 )
كتابي است كه از جانب آن بخشايندهء مهربان نازل شده است . ( 2 )
كِتَابٌ فُصِّلَتْ آَيَاتُهُ قُرْآَنًا عَرَبِيًّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 3 )
كتابي است كه آيههايش به وضوح بيان شده ، قرآني است به زبان عربى براي مردمى كه مىدانند . ( 3 )
بَشِيرًا وَنَذِيرًا فَأَعْرَضَ أَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ ( 4 )
هم مژدهدهنده است وهم بيمدهنده . بيشترشان از آن اعراض كردهاند وسخن نمىشنوند . ( 4 )
وَقَالُوا قُلُوبُنَا فِي أَكِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ وَفِي آَذَانِنَا وَقْرٌ وَمِنْ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ إِنَّنَا عَامِلُونَ ( 5 )
گفتند : دلهاى ما از آنچه ما را بدان دعوت مىكنى در پرده است وگوشهامان سنگين است وميان ما وتو حجابى است . تو به كار خود پرداز وما نيز به كار خود مىپردازيم . ( 5 )
قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَى إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَاسْتَقِيمُوا إِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوهُ وَوَيْلٌ لِلْمُشْرِكِينَ ( 6 )
بگو : من انساني هستم همانند شما . به من وحى شده كه خدايتان خدايى است يكتا . پس بدو روى آوريد واز أو آمرزش بخواهيد . وواي بر مشركان : ( 6 )
الَّذِينَ لَا يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ بِالْآَخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ ( 7 )
آنهايى كه زكات نمىدهند وبه آخرت ايمان ندارند . ( 7 )
إِنَّ الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ( 8 )
آنان را كه ايمان آوردهاند وكارهاى شايسته مىكنند ، پاداشى است تمام ناشدني . ( 8 )
قُلْ أَئِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَهُ أَنْدَادًا ذَلِكَ رَبُّ الْعَالَمِينَ ( 9 )
بگو : آيا به كسى كه زمين را در دو روز آفريده است كافر مىشويد وبراي أو همتايان قرار مىدهيد ؟ اوست پروردگار جهانيان . ( 9 )
وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ مِنْ فَوْقِهَا وَبَارَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَا أَقْوَاتَهَا فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَوَاءً لِلسَّائِلِينَ ( 10 )
بر روى زمين كوهها پديد آورد وآن را پر بركت ساخت ورزق همه را معين كرد ، در چهار روز يكسان براي همهء سائلان . ( 10 )
ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ اِئْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ ( 11 )
سپس به آسمان پرداخت وآن دودى بود . پس به آسمان وزمين گفت : خواه يا ناخواه بياييد . گفتند : فرمانبردار آمديم . ( 11 )