القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٧٤

سورة غافر

قَالُوا أَوَ لَمْ تَكُ تَأْتِيكُمْ رُسُلُكُمْ بِالْبَيِّنَاتِ قَالُوا بَلَى قَالُوا فَادْعُوا وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ ( 50 )

مىگويند : آيا پيامبرانتان با دلايل روشن نزد شما نيامده بودند ؟ مى گويند : بلى . مىگويند : پس دعا كنيد . ودعاى كافران جز آنكه تباه شود هيچ نخواهد بود . ( 50 )

إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آَمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ ( 51 )

ما پيامبرانمان ومؤمنان را در زندگى دنيا ودر روز قيامت كه شاهدان براي شهادت بر پاى مىايستند ، يارى مىكنيم . ( 51 )

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ وَلَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ ( 52 )

در روزى كه ستمكاران را پوزش خواستن سود ندهد ونصيب آنها لعنت است وآن سراى بد . ( 52 )

وَلَقَدْ آَتَيْنَا مُوسَى الْهُدَى وَأَوْرَثْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ الْكِتَابَ ( 53 )

ما به موسى مرتبهء هدايت داديم وآن كتاب را به بني إسرائيل ميراث داديم . ( 53 )

هُدًى وَذِكْرَى لِأُولِي الْأَلْبَابِ ( 54 )

كتابي كه خود هدايت است وبراي خردمندان اندرز . ( 54 )

فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِبْكَارِ ( 55 )

صبر كن كه وعدهء خدا حق است . براي گناهت آمرزش بخواه وهر شامگاه وبامداد ، به ستايش پروردگارت تسبيح بگوى . ( 55 )

إِنَّ الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آَيَاتِ اللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطَانٍ أَتَاهُمْ إِنْ فِي صُدُورِهِمْ إِلَّا كِبْرٌ مَا هُمْ بِبَالِغِيهِ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ ( 56 )

آنان كه بىهيچ حجتي كه از آسمان آمده باشد دربارهء آيات خدا مجادله مىكنند ، در دلشان جز هواي بزرگى نيست ولى به آن نخواهند رسيد . پس به خدا پناه ببر كه أو شنوا وبيناست . ( 56 )

لَخَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ( 57 )

آفرينش آسمان وزمين از آفرينش مردم بزرگتر است ، ولى بيشتر مردم نمىدانند . ( 57 )

وَمَا يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ وَالَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَلَا الْمُسِيءُ قَلِيلًا مَا تَتَذَكَّرُونَ ( 58 )

نابينا وبينا برابر نيستند . نيز آنهايى كه ايمان آورده‌اند وكارهاى شايسته كرده‌اند با زشتكاران يكسان نباشند . چه اندك پند مىپذيريد . ( 58 )