القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٧٢
سورة غافر
وَلَقَدْ جَاءَكُمْ يُوسُفُ مِنْ قَبْلُ بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا زِلْتُمْ فِي شَكٍّ مِمَّا جَاءَكُمْ بِهِ حَتَّى إِذَا هَلَكَ قُلْتُمْ لَنْ يَبْعَثَ اللَّهُ مِنْ بَعْدِهِ رَسُولًا كَذَلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُرْتَابٌ ( 34 )
يوسف پيش از اين با دلايل روشن بر شما بر شما مبعوث شد وشما از آنچه آورده بود هم چنان در شك مىبوديد . چون يوسف بمرد گفتيد : خدا پس از أو ديگر پيامبرى نخواهد فرستاد . خدا گزافكار شكآورنده را اين گونه گمراه مىسازد ( 34 )
الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آَيَاتِ اللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطَانٍ أَتَاهُمْ كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللَّهِ وَعِنْدَ الَّذِينَ آَمَنُوا كَذَلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلَى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ ( 35 )
كساني كه بىهيچ حجتي كه در دست داشته باشند در آيات خدا جدال مىكنند . كار آنان نزد خدا ومؤمنان سخت ناپسند است . خدا بر دل هر متكبر جبارى اينچنين مهر مىنهد . ( 35 )
وَقَالَ فِرْعَوْنُ يَا هَامَانُ ابْنِ لِي صَرْحًا لَعَلِّي أَبْلُغُ الْأَسْبَابَ ( 36 )
فرعون گفت : اى هامان ، براي من كوشك بلندى بساز ، شايد به آن درها دست يابم : ( 36 )
أَسْبَابَ السَّمَاوَاتِ فَأَطَّلِعَ إِلَى إِلَهِ مُوسَى وَإِنِّي لَأَظُنُّهُ كَاذِبًا وَكَذَلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوءُ عَمَلِهِ وَصُدَّ عَنِ السَّبِيلِ وَمَا كَيْدُ فِرْعَوْنَ إِلَّا فِي تَبَابٍ ( 37 )
درهاى آسمانها . وخداى موسى را ببينم ، زيرا پندارم كه دروغ مىگويد . بدين سان كردار زشت فرعون در نظرش آراسته شد وأو از راه باز ماند وچارهجويى أو جز زيان هيچ نبود . ( 37 )
وَقَالَ الَّذِي آَمَنَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِكُمْ سَبِيلَ الرَّشَادِ ( 38 )
آن مردى كه ايمان آورده بود گفت : اى قوم من ، از پى من بياييد تا به راه صواب هدايتتان كنم . ( 38 )
يَا قَوْمِ إِنَّمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ وَإِنَّ الْآَخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ ( 39 )
اى قوم من ، اين زندگى دنيا اندك مايهء تعيشى است . وآخرت سراى بقاست . ( 39 )
مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلَا يُجْزَى إِلَّا مِثْلَهَا وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيهَا بِغَيْرِ حِسَابٍ ( 40 )
هر كس كار بدى بكند جز همانند عملش كيفر نيابد . وهر كس از مرد وزن كه مؤمن باشد وعمل صالحي به جاى آرد به بهشت داخل شود وبىحساب روزىاش دهند . ( 40 )