القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٦٤

سورة الزمر

إِنَّا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّ فَمَنِ اهْتَدَى فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَمَا أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ ( 41 )

ما اين كتاب را به حق براي هدايت مردم بر تو نازل كرديم . پس هر كس كه هدايت يافت به سود خود اوست ، وهر كه گمراه شد به زيان خود به گمراهى افتاده وتو وكيل آنها نيستى . ( 41 )

اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهَا وَالَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنَامِهَا فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضَى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْأُخْرَى إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ( 42 )

خدا جانها را به هنگام مردنشان مىگيرد ، ونيز جان كساني را كه در خواب خود نمرده‌اند . جانهايى را كه حكم مرگ بر آنها رانده شده نگه مىدارد وديگران را تا زماني كه معين است بازمىفرستد . در اين عبرتهاست براي آنهايى كه مىانديشند . ( 42 )

أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ شُفَعَاءَ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلَا يَعْقِلُونَ ( 43 )

آيا سواي خدا شفيعانى اختيار كردند ؟ بگو : حتى اگر آن شفيعان قدرت به كارى نداشته باشند وچيزى را درنيابند ؟ ( 43 )

قُلْ لِلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 44 )

بگو : شفاعت سراسر از آن خداست . متعلق به اوست فرمانروايى آسمانها وزمين . سپس همه به نزد أو بازگردانده مىشويد . ( 44 )

وَإِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآَخِرَةِ وَإِذَا ذُكِرَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ( 45 )

چون خدا را به يكتايى ياد كنند دلهاى آن كسان كه به قيامت ايمان نياورده‌اند نفرت گيرد ، وچون نام ديگرى جز أو برده شود شادمان شوند . ( 45 )

قُلِ اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِي مَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ( 46 )

بگو : بار خدايا ، تويى آفرينندهء آسمانها وزمين ، داناى نهان وآشكار ، تو ميان بندگانت در هر چه در آن اختلاف مىكرده‌اند داورى خواهى كرد . ( 46 )

وَلَوْ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا وَمِثْلَهُ مَعَهُ لَافْتَدَوْا بِهِ مِنْ سُوءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَبَدَا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مَا لَمْ يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ ( 47 )

اگر هر چه در روى زمين است وهمانند آن ، از آن ستمكاران مىبود ، در روز قيامت خود را بدان از عذاب دردناك بازمىخريدند . واز خدا برايشان چيزهايى آشكار مىشد كه هرگز حسابش را نمىكردند . ( 47 )