القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٦١

سورة الزمر

قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ ( 11 )

بگو : من مأمور شده‌ام كه خدا را بپرستم وبراي أو در دين اخلاص ورزم . ( 11 )

وَأُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ ( 12 )

ومرا فرموده‌اند كه نخستين مسلمانان باشم . ( 12 )

قُلْ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( 13 )

بگو : اگر پروردگارم را نافرمانى كنم ، از عذاب آن روز بزرگ مىترسم . ( 13 )

قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصًا لَهُ دِينِي ( 14 )

بگو : خدا را مىپرستم وبراي أو در دين خود اخلاص مىورزم . ( 14 )

فَاعْبُدُوا مَا شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ قُلْ إِنَّ الْخَاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا ذَلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ ( 15 )

بپرستيد هر چيز ديگرى را جز أو . بگو : زيان كنندگان كساني هستند كه در روز قيامت خود وخاندانشان را از دست بدهند . بهوش باشيد كه اين زيانى آشكار است . ( 15 )

لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ذَلِكَ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهِ عِبَادَهُ يَا عِبَادِ فَاتَّقُونِ ( 16 )

بالاى سرشان طبقات آتش است ودر زير پايشان طبقات آتش . اين چيزى است كه خدا بندگان خود را بدان مىترساند . پس اى بندگان من ، از من بترسيد . ( 16 )

وَالَّذِينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَنْ يَعْبُدُوهَا وَأَنَابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرَى فَبَشِّرْ عِبَادِ ( 17 )

وكساني را كه از پرستش بتان پرهيز كرده‌اند وبه خدا روى آورده‌اند بشارت است . پس بندگان مرا بشارت ده : ( 17 )

الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُولَئِكَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ ( 18 )

آن كساني كه به سخن گوش مىدهند واز بهترين آن پيروى مىكنند ، ايشانند كساني كه خدا هدايتشان كرده واينان خردمندانند . ( 18 )

أَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِ أَفَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِ ( 19 )

آيا كسى را كه حكم عذاب بر أو محقق شده ، تو مىتوانى أو را كه در آتش است برهاني ؟ ( 19 )

لَكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَبْنِيَّةٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَعْدَ اللَّهِ لَا يُخْلِفُ اللَّهُ الْمِيعَادَ ( 20 )

اما براي آنان كه از خدا مىترسند غرفه‌هايى است بر فراز هم ساخته ، كه از زيرشان جويباران روان است . اين وعدهء خداست وخدا وعدهء خود خلاف نخواهد كرد . ( 20 )

أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَسَلَكَهُ يَنَابِيعَ فِي الْأَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهِ زَرْعًا مُخْتَلِفًا أَلْوَانُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهُ حُطَامًا إِنَّ فِي ذَلِكَ لَذِكْرَى لِأُولِي الْأَلْبَابِ ( 21 )

آيا نديده‌اى كه خدا از آسمان باران فرستاد وآن را چون چشمه‌سارهايى در زمين روان گردانيد ، آن گاه به آن كشته‌هاى رنگارنگ برويانيد ، سپس همه خشك مىشوند ومىبينى كه زرد شده‌اند ، آن گاه خردشان مىسازد ؟ هر آينه خردمندان را در آن اندرزى است . ( 21 )