القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٦

سورة البقرة

وَمَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاةِ اللَّهِ وَتَثْبِيتًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصَابَهَا وَابِلٌ فَآَتَتْ أُكُلَهَا ضِعْفَيْنِ فَإِنْ لَمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 265 )

ومثَل كساني كه أموال خويش را براي طلب رضاى خدا از روى يقين واعتقاد انفاق مىكنند ، مثَل بوستانى است بر تپه‌اى ، كه بارانى تند ، بر آن بارد ودو چندان ميوه دهد ، واگر نه بارانى تند كه نرم بارانى بر آن بارد . خدا به كارهاى شما بيناست . ( 265 )

أَيَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَنْ تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَأَعْنَابٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ لَهُ فِيهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَأَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهُ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاءُ فَأَصَابَهَا إِعْصَارٌ فِيهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآَيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ ( 266 )

آيا از ميان شما كسى هست كه دوست داشته باشد كه أو را بوستانى از خرما وانگور بوده باشد ، وجويها در پاى درختانش جارى باشد ، وهر گونه ميوه‌اى دهد ، وخود پير شده وفرزندانى ناتوان داشته باشد ، به ناگاه گرد بادي آتشناك در آن بوستان افتد وبسوزد ؟ خدا آيات خود را براي شما اينچنين بيان مىكند ، باشد كه بينديشيد . ( 266 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّا أَخْرَجْنَا لَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَلَسْتُمْ بِآَخِذِيهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ ( 267 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، از دستاوردهاى نيكوى خويش واز آنچه برايتان از زمين رويانيده‌ايم انفاق كنيد ، نه از چيزهاى ناپاك وبد ، كه خود آنها را جز از روى اغماض نمىستانيد . وبدانيد كه خدا بىنياز وستودنى است . ( 267 )

الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاءِ وَاللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَفَضْلًا وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ( 268 )

شيطان شما را از بينوايى مىترساند وبه كارهاى زشت وا مىدارد ، در حالي كه خدا شما را به آمرزش خويش وافزونى وعده مىدهد . خدا گشايشدهنده وداناست . ( 268 )

يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ ( 269 )

به هر كه خواهد حكمت عطا كند . وبه هر كه حكمت عطا شده نيكى فراوان داده شده . وجز خردمندان پند نپذيرند . ( 269 )