القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٥٦

سورة ص

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا ذَلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ ( 27 )

ما اين آسمان وزمين وآنچه را كه ميان آنهاست به باطل نيافريده‌ايم . اين گمان كساني است كه كافر شدند . پس واي بر كافران از آتش . ( 27 )

أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ ( 28 )

آيا كساني را كه ايمان آورده‌اند وكارهاى شايسته كرده‌اند ، همانند فسادكنندگان در زمين قرار خواهيم داد ؟ يا پرهيزگاران را چون گناهكاران ؟ ( 28 )

كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آَيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُولُو الْأَلْبَابِ ( 29 )

كتابي مبارك است كه آن را بر تو نازل كرده‌ايم ، تا در آياتش بينديشند وخردمندان از آن پند گيرند . ( 29 )

وَوَهَبْنَا لِدَاوُودَ سُلَيْمَانَ نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ ( 30 )

سليمان را به داود عطا كرديم . چه بندهء نيكويى بود وروى به خدا داشت . ( 30 )

إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِنَاتُ الْجِيَادُ ( 31 )

آن گاه كه به هنگام عصر اسبان تيزرو را كه ايستاده بودند به أو عرضه كردند ، ( 31 )

فَقَالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي حَتَّى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ ( 32 )

گفت : من دوستى اين اسبان را بر ياد پروردگارم بگزيدم تا آفتاب در پردهء غروب پوشيده شد ، ( 32 )

رُدُّوهَا عَلَيَّ فَطَفِقَ مَسْحًا بِالسُّوقِ وَالْأَعْنَاقِ ( 33 )

آن اسبان را نزد من بازگردانيد . پس به بريدن ساقها وگردنشان آغاز كرد . ( 33 )

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمَانَ وَأَلْقَيْنَا عَلَى كُرْسِيِّهِ جَسَدًا ثُمَّ أَنَابَ ( 34 )

ما سليمان را آزموديم وبر تخت أو جسدي را افكنديم وأو روى به خدا آورد . ( 34 )

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكًا لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ( 35 )

گفت : اى پروردگار من ، مرا بيامرز ومرا مُلكى عطا كن كه پس از من كسى سزاوار آن نباشد ، كه تو بخشاينده‌اى . ( 35 )

فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخَاءً حَيْثُ أَصَابَ ( 36 )

پس باد را رام أو كرديم كه به نرمى هر جا كه آهنگ مىكرد ، به فرمان أو مىرفت . ( 36 )

وَالشَّيَاطِينَ كُلَّ بَنَّاءٍ وَغَوَّاصٍ ( 37 )

وديوان را ، كه هم بنّا بودند وهم غوّاص . ( 37 )

وَآَخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفَادِ ( 38 )

وگروهى ديگر را ، كه همه بسته در زنجير أو بودند . ( 38 )

هَذَا عَطَاؤُنَا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ ( 39 )

اين عطاى بىحساب ماست خواهى آن را ببخش وخواهى نگه دار . ( 39 )

وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَى وَحُسْنَ مَآَبٍ ( 40 )

أو راست نزد ما تقرب وبازگشتى نيكو . ( 40 )

وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطَانُ بِنُصْبٍ وَعَذَابٍ ( 41 )

واز بندهء ما ايّوب ياد كن آن گاه كه پروردگارش را ندا داد كه : مرا شيطان به رنج وعذاب افكنده است . ( 41 )

ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هَذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ ( 42 )

پايت را بر زمين بكوب : اين آبى است براي شستشو وسرد براي آشاميدن . ( 42 )