القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٥٥

سورة ص

اصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ ( 17 )

بر هر چه مىگويند صبر كن . واز بندهء ما داود قدرتمند ، كه همواره به درگاه ما توبه مىكرد ، يادآور . ( 17 )

إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِشْرَاقِ ( 18 )

ما كوه‌ها را رام كرديم وكوه‌ها هر شامگاه وبامدادان با أو تسبيح مىكردند . ( 18 )

وَالطَّيْرَ مَحْشُورَةً كُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ ( 19 )

وپرندگان بر أو گرد مىآمدند ، همه فرمانبر أو بودند . ( 19 )

وَشَدَدْنَا مُلْكَهُ وَآَتَيْنَاهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ ( 20 )

فرمانرواييش را استوارى بخشيديم وأو را حكمت وفصاحت در سخن عطا كرديم . ( 20 )

وَهَلْ أَتَاكَ نَبَأُ الْخَصْمِ إِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَ ( 21 )

آيا خبر آن مدعيان را شنيده‌اى آن گاه كه از ديوار قصر بالا رفتند ؟ ( 21 )

إِذْ دَخَلُوا عَلَى دَاوُودَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوا لَا تَخَفْ خَصْمَانِ بَغَى بَعْضُنَا عَلَى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَا إِلَى سَوَاءِ الصِّرَاطِ ( 22 )

بر داود داخل شدند . داود از آنها ترسيد . گفتند : مترس ، ما دو مدعى هستيم كه يكى بر ديگرى ستم كرده است . ميان ما به حق داورى كن وپاى از عدالت بيرون منه وما را به راه راست هدايت كن . ( 22 )

إِنَّ هَذَا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ نَعْجَةً وَلِيَ نَعْجَةٌ وَاحِدَةٌ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا وَعَزَّنِي فِي الْخِطَابِ ( 23 )

اين برادر من است . أو را نَوَد ونُه ميش است ومرا يك ميش . مىگويد : آن را هم به من واگذار ، ودر دعوى بر من غلبه يافته است . ( 23 )

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَى نِعَاجِهِ وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْخُلَطَاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلِيلٌ مَا هُمْ وَظَنَّ دَاوُودُ أَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ ( 24 )

داود گفت : أو كه ميش تو را از تو مىخواهد تا به ميشهاى خويش بيفزايد بر تو ستم مىكند . وبسيارى از شريكان جز كساني كه ايمان آورده‌اند وكارهاى شايسته كرده‌اند - واينان نيز اندك هستند - بر يكديگر ستم مىكنند . وداود دانست كه أو را آزموده‌ايم . پس از پروردگارش آمرزش خواست وبه ركوع درافتاد وتوبه كرد . ( 24 )

فَغَفَرْنَا لَهُ ذَلِكَ وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَى وَحُسْنَ مَآَبٍ ( 25 )

ما اين خطايش را بخشيديم . أو را به درگاه ما تقرب است وبازگشتى نيكو . ( 25 )

يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا نَسُوا يَوْمَ الْحِسَابِ ( 26 )

اى داود ، ما تو را خليفهء روى زمين گردانيديم . در ميان مردم به حق داورى كن واز پى هواي نفس مرو كه تو را از راه خدا منحرف سازد . آنان كه از راه خدا منحرف شوند ، بدان سبب كه روز حساب را از ياد برده‌اند ، به عذابي شديد گرفتار مىشوند . ( 26 )