القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٥

سورة البقرة

وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِي الْمَوْتَى قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِنْ قَالَ بَلَى وَلَكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلَى كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا وَاعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 260 )

إبراهيم گفت : اى پروردگار من ، به من بنماى كه مردگان را چگونه زنده مىسازى . گفت : آيا هنوز ايمان نياورده‌اى ؟ گفت : بلى ، ولكن مى خواهم كه دلم آرام يابد . گفت : چهار پرنده برگير وگوشت آنها را به هم بياميز ، وهر جزئي از آنها را بر كوهى بنه . پس آنها را فراخوان . شتابان نزد تو مىآيند ، وبدان كه خدا پيروزمند وحكيم است . ( 260 )

مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِئَةُ حَبَّةٍ وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ( 261 )

مثَل آنان كه مال خود را در راه خدا انفاق مىكنند ، مثَل دانه‌اى است كه هفت خوشه برآورد ودر هر خوشه‌اى صد دانه باشد . خدا پاداش هر كه را كه بخواهد ، چند برابر مىكند . خدا گشايشدهنده وداناست . ( 261 )

الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُونَ مَا أَنْفَقُوا مَنًّا وَلَا أَذًى لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 262 )

مزد كساني كه أموال خود را در راه خدا انفاق مىكنند وپس از انفاق منّتى نمىنهند وآزارى نمىرسانند با پروردگارشان است . نه بيمناك مىشوند ونه اندوهگين . ( 262 )

قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ يَتْبَعُهَا أَذًى وَاللَّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ ( 263 )

گفتار نيكو وبخشايش ، بهتر از صدقه‌اى است كه آزارى به دنبال داشته باشد . خدا بىنياز وبردبار است . ( 263 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْأَذَى كَالَّذِي يُنْفِقُ مَالَهُ رِئَاءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَأَصَابَهُ وَابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْدًا لَا يَقْدِرُونَ عَلَى شَيْءٍ مِمَّا كَسَبُوا وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ ( 264 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، همانند آن كس كه أموال خود را از روى ريا وخودنمايى انفاق مىكند وبه خدا وروز قيامت ايمان ندارد ، صدقه‌هاى خويش را به منّت نهادن وآزار رسانيدن باطل مكنيد . مثَل أو مثَل سنگ صافي است كه بر روى آن خاك نشسته باشد . به ناگاه بارانى تند فرو بارد وآن سنگ را هم چنان كشت ناپذير باقي گذارد . چنين كسان از آنچه كرده‌اند سودى نمىبرند ، كه خدا كافران را هدايت نمىكند . ( 264 )