القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٤٤

سورة يس

وَآَيَةٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ( 41 )

عبرتي ديگر براي آنها آنكه نياكانشان را در آن كشتى انباشته شده سوار كرديم . ( 41 )

وَخَلَقْنَا لَهُمْ مِنْ مِثْلِهِ مَا يَرْكَبُونَ ( 42 )

وبرايشان همانند كشتى چيزى آفريديم كه بر آن سوار شوند . ( 42 )

وَإِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنْقَذُونَ ( 43 )

واگر بخواهيم همه را غرقه مىسازيم وآنها را هيچ فريادرسى نباشد ورهايى نيابند ، ( 43 )

إِلَّا رَحْمَةً مِنَّا وَمَتَاعًا إِلَى حِينٍ ( 44 )

جز به رحمت ما وبرخوردارى تا هنگام مرگ . ( 44 )

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّقُوا مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ( 45 )

وآن گاه كه به ايشان گفته شود كه از آنچه در پيش روى داريد يا پشت سر مىگذاريد بترسيد ، شايد بر شما رحمت آرند روى بگردانند . ( 45 )

وَمَا تَأْتِيهِمْ مِنْ آَيَةٍ مِنْ آَيَاتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ ( 46 )

وهيچ آيه‌اى از آيات پروردگارشان بر ايشان نازل نشود جز آنكه از آن اعراض كنند . ( 46 )

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آَمَنُوا أَنُطْعِمُ مَنْ لَوْ يَشَاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ( 47 )

وچون گفته شود كه از آنچه خدا روزيتان كرده است انفاق كنيد ، كافران به مؤمنان گويند : آيا كساني را طعام دهيم كه اگر خدا مىخواست خود آنها را طعام مىداد ؟ شما در گمراهى آشكار هستيد . ( 47 )

وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 48 )

ومىگويند : اگر راست مىگوييد ، اين وعده كي خواهد بود ؟ ( 48 )

مَا يَنْظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُونَ ( 49 )

اينان انتظار يك بانگ سهمناك را مىبرند ، تا بدان هنگام كه سرگرم ستيزه هستند فروگيردشان ( 49 )

فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَلَا إِلَى أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ ( 50 )

آن چنان كه ياراى وصيتي نداشته باشند ونتوانند نزد كسان خويش بازگردند . ( 50 )

وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُمْ مِنَ الْأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ ( 51 )

ودر صور دميده شود وآنان از قبرها بيرون آيند وشتابان به سوى پروردگارشان روند . ( 51 )

قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ ( 52 )

مىگويند : واي بر ما ، چه كسى ما را از خوابگاه‌هايمان برانگيخت ؟ اين همان وعدهء خداى رحمان است وپيامبران راست گفته بودند . ( 52 )

إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ ( 53 )

جز يك بانگ سهمناك نخواهد بود ، كه همه نزد ما حاضر مىآيند . ( 53 )

فَالْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 54 )

آن روز به كس ستم نمىشود . وجز همانند كارى كه كرده‌ايد پاداش نمىبينيد . ( 54 )