القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٤٣

سورة يس

وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِينَ ( 28 )

واز آن پس بر سر قوم أو هيچ لشكرى از آسمان فرو نفرستاديم . وما فروفرستنده نبوديم . ( 28 )

إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ( 29 )

جز يك بانگ سهمناك نبود كه ناگاه همه بر جاى سرد شدند . ( 29 )

يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ( 30 )

اى دريغ بر اين بندگان . هيچ پيامبرى بر آنها مبعوث نشد مگر آنكه مسخره‌اش كردند . ( 30 )

أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ ( 31 )

آيا نديده‌اند كه چه مردمى را پيش از آنها هلاك كرده‌ايم كه ديگر به نزدشان بازنمىگردند . ( 31 )

وَإِنْ كُلٌّ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ ( 32 )

وكس نماند مگر آنكه نزد ما حاضرش آرند . ( 32 )

وَآَيَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَاهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ( 33 )

نشانهء عبرتي است برايشان زمين مرده كه زنده‌اش ساختيم واز آن دانه‌اى كه از آن مىخورند بيرون آورديم . ( 33 )

وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَأَعْنَابٍ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ الْعُيُونِ ( 34 )

ودر آن باغهايى از نخلها وتاكها پديد آورديم وچشمه‌ها روان ساختيم ، ( 34 )

لِيَأْكُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ( 35 )

تا از ثمرات آن ودسترنج خويش بخورند . چرا سپاس نمىگويند ؟ ( 35 )

سُبْحَانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ وَمِنْ أَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُونَ ( 36 )

منزه است آن خدايى كه همهء جفتها را بيافريد ، چه از آنچه زمين مىروياند وچه از نفسهايشان وچه آن چيزهايى كه نمىشناسند . ( 36 )

وَآَيَةٌ لَهُمُ اللَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَإِذَا هُمْ مُظْلِمُونَ ( 37 )

شب نيز برايشان عبرتي ديگر است كه روز را از آن برمىكشيم وهمه در تاريكى فرو مىروند . ( 37 )

وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَهَا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ( 38 )

وآفتاب به سوى قرارگاه خويش روان است . اين فرمان خداى پيروزمند وداناست . ( 38 )

وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّى عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ ( 39 )

وبراي ماه منزلهايى مقدر كرديم تا همانند شاخهء خشك خرما باريك شود . ( 39 )

لَا الشَّمْسُ يَنْبَغِي لَهَا أَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ ( 40 )

آفتاب را نسزد كه به ماه رسد وشب را نسزد كه بر روز پيشى گيرد . وهمه در فلكى شناورند . ( 40 )