القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٣٤

سورة سبأ

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلَائِكَةِ أَهَؤُلَاءِ إِيَّاكُمْ كَانُوا يَعْبُدُونَ ( 40 )

روزى كه همه را گردآورد ، آن گاه ملائكة را گويد : آيا اينان بودند كه شما را مىپرستيدند ؟ ( 40 )

قَالُوا سُبْحَانَكَ أَنْتَ وَلِيُّنَا مِنْ دُونِهِمْ بَلْ كَانُوا يَعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُهُمْ بِهِمْ مُؤْمِنُونَ ( 41 )

مىگويند : تو منزهى . تويى ولىّ ما ، نه آنها . اينان جنها را مىپرستيدند وبيشترين به آنها ايمان داشتند . ( 41 )

فَالْيَوْمَ لَا يَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا وَنَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّتِي كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ ( 42 )

آن روز به يكديگر هيچ سود وزيانى نتوانيد رساند . وبه ستمكاران گوييم : بچشيد عذاب آتشى را كه دروغش مىانگاشتيد . ( 42 )

وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آَيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالُوا مَا هَذَا إِلَّا رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ يَصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آَبَاؤُكُمْ وَقَالُوا مَا هَذَا إِلَّا إِفْكٌ مُفْتَرًى وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 43 )

چون آيات روشن ما بر آنان خوانده شد ، گفتند : جز اين نيست كه اين مردى است كه مىخواهد شما را از آنچه پدرانتان مىپرستيدند بازدارد . وگفتند : اين جز دروغى به هم بافته ، چيز ديگرى نيست . وكساني كه به خدا كافر شده بودند ، چون سخن حق بر آنها نازل شد گفتند : اين چيزى جز جادويى آشكار نيست . ( 43 )

وَمَا آَتَيْنَاهُمْ مِنْ كُتُبٍ يَدْرُسُونَهَا وَمَا أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَذِيرٍ ( 44 )

پيش از اين ، كتابي كه آن را بخوانند به آنها نداده‌ايم وپيش از تو بيمدهنده‌اى بر آنان نفرستاده‌ايم . ( 44 )

وَكَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَمَا بَلَغُوا مِعْشَارَ مَا آَتَيْنَاهُمْ فَكَذَّبُوا رُسُلِي فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ ( 45 )

وكساني كه پيش از آنها بودند پيامبران را تكذيب كردند واينان خود به ده يك آنچه به آنها داده بوديم نرسيده‌اند ، وبا اين حال پيامبران مرا تكذيب كردند . پس عقوبت من چه سخت بود . ( 45 )

قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى وَفُرَادَى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا مَا بِصَاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ ( 46 )

بگو : شما را به يك چيز اندرز مىدهم : دودو ويك يك براي خدا قيام كنيد . سپس بينديشيد ، تا بدانيد كه در يار شما ديوانگيى نيست . اوست كه شما را از آمدن عذابي شديد مىترساند . ( 46 )

قُلْ مَا سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ( 47 )

بگو : هر مزدى كه از شما طلبيده‌ام ، از آن خودتان باد . مزد من تنها بر عهدهء خداست . اوست كه بر هر كارى ناظر است . ( 47 )

قُلْ إِنَّ رَبِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَّامُ الْغُيُوبِ ( 48 )

بگو : پروردگار من الهامبخش سخن حق است . داناى غيبهاست . ( 48 )