القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٣٠
سورة سبأ
أَفْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَمْ بِهِ جِنَّةٌ بَلِ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآَخِرَةِ فِي الْعَذَابِ وَالضَّلَالِ الْبَعِيدِ ( 8 )
آيا بر خدا دروغ مىبندد ، يا ديوانه است ؟ نه ، آنان كه به آخرت ايمان ندارند ، در عذابند وسخت از راه دورند . ( 8 )
أَفَلَمْ يَرَوْا إِلَى مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنْ نَشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفًا مِنَ السَّمَاءِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَةً لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ ( 9 )
آيا به پيش روى يا پشت سر خود از آسمانها وزمين نمىنگرند ؟ اگر بخواهيم ، آنها را در زمين فرو مىبريم يا قطعه‌اى از آسمان را بر سرشان مىافكنيم . ودر اين براي هر بنده‌اى كه به خدا باز مىگردد عبرتي است . ( 9 )
وَلَقَدْ آَتَيْنَا دَاوُودَ مِنَّا فَضْلًا يَا جِبَالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَالطَّيْرَ وَأَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ ( 10 )
داود را از سوى خود فضيلتى داديم كه : اى كوه‌ها واى پرندگان ، با أو هماواز شويد . وآهن را برايش نرم كرديم ، ( 10 )
أَنِ اعْمَلْ سَابِغَاتٍ وَقَدِّرْ فِي السَّرْدِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا إِنِّي بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 11 )
كه زرههاى بلند بساز ودر بافتن زره اندازه‌ها را نگه دار . وكارهاى شايسته كنيد ، كه من به كارهايتان بصيرم . ( 11 )
وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَرَوَاحُهَا شَهْرٌ وَأَسَلْنَا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ وَمِنَ الْجِنِّ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَمَنْ يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيرِ ( 12 )
وباد را مسخّر سليمان كرديم . بامدادان يك ماهه راه مىرفت وشبانگاه يك ماهه راه . وچشمهء مس را برايش جارى ساختيم وگروهى از ديوها به فرمان پروردگارش برايش كار مىكردند وهر كه از آنان سر از فرمان ما مىپيچيد به أو عذاب آتش سوزان را مىچشانيديم . ( 12 )
يَعْمَلُونَ لَهُ مَا يَشَاءُ مِنْ مَحَارِيبَ وَتَمَاثِيلَ وَجِفَانٍ كَالْجَوَابِ وَقُدُورٍ رَاسِيَاتٍ اعْمَلُوا آَلَ دَاوُودَ شُكْرًا وَقَلِيلٌ مِنْ عِبَادِيَ الشَّكُورُ ( 13 )
براي وى هر چه مىخواست از بناهاى بلند وتنديسها وكاسه‌هايى چون حوض وديگهاى محكم بر جاى ، مىساختند . اى خاندان داود ، براي سپاسگزارى كارى كنيد واندكى از بندگان من سپاسگزارند . ( 13 )
فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَى مَوْتِهِ إِلَّا دَابَّةُ الْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَأَتَهُ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ أَنْ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوا فِي الْعَذَابِ الْمُهِينِ ( 14 )
چون حكم مرگ را بر أو رانديم حشره‌اى از حشرات زمين مردم را بر مرگش آگاه كرد : عصايش را جويد . چون فرو افتاد ، ديوها دريافتند كه اگر علم غيب مىدانستند ، در آن عذاب خواركننده نمىماندند . ( 14 )