القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٢٥

سورة الأحزاب

تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ وَأَعَدَّ لَهُمْ أَجْرًا كَرِيمًا ( 44 )

روزى كه با أو ديدار كنند درودشان اين است : « سلام » . وخدا برايشان پاداشى كرامند آماده كرده است . ( 44 )

يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا ( 45 )

اى پيامبر ، ما تو را فرستاديم تا شاهد ومژده‌دهنده وبيمدهنده باشى . ( 45 )

وَدَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُنِيرًا ( 46 )

ومردم را به فرمان خدا به سوى أو بخوانى ، وچراغى تابناك باشى . ( 46 )

وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ فَضْلًا كَبِيرًا ( 47 )

ومؤمنان را بشارت ده كه از سوى خدا برايشان فضيلتى بزرگ آمده است . ( 47 )

وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ وَدَعْ أَذَاهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا ( 48 )

از كافران ومنافقان أطاعت مكن وآزارشان را واگذار وبر خدا توكل كن ، كه خدا كارسازى را بسنده است . ( 48 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا إِذَا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ فَمَا لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَهَا فَمَتِّعُوهُنَّ وَسَرِّحُوهُنَّ سَرَاحًا جَمِيلًا ( 49 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، چون زنان مؤمن را نكاح كرديد وپيش از آنكه با آنها نزديكى كنيد طلاقشان گفتيد ، شما را بر آنها عده‌اى نيست كه به سرآرند . پس آنان را برخوردار كنيد وبه نيكوترين وجه رهايشان كنيد . ( 49 )

يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَحْلَلْنَا لَكَ أَزْوَاجَكَ اللَّاتِي آَتَيْتَ أُجُورَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِينُكَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْكَ وَبَنَاتِ عَمِّكَ وَبَنَاتِ عَمَّاتِكَ وَبَنَاتِ خَالِكَ وَبَنَاتِ خَالَاتِكَ اللَّاتِي هَاجَرْنَ مَعَكَ وَامْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ إِنْ أَرَادَ النَّبِيُّ أَنْ يَسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَكَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِي أَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُونَ عَلَيْكَ حَرَجٌ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا ( 50 )

اى پيامبر ، ما زنانى را كه مهرشان را داده‌اى وآنان را كه به عنوان غنايم جنگى كه خدا به تو ارزانى داشته است مالك شده‌اى ودختر عموها ودختر عمه‌ها ودختر داييها ودختر خاله‌هاى تو را كه با تو مهاجرت كرده‌اند بر تو حلال كرديم ونيز زن مؤمني را كه خود را به پيامبر بخشيده باشد ، هر گاه پيامبر بخواهد أو را به زنى گيرد . اين حكم ويژهء توست نه ديگر مؤمنان . ما مىدانيم در بارهء زنانشان وكنيزانشان چه حكمي كرده‌ايم ، تا براي تو مشكلى پيش نيايد . وخدا آمرزنده ومهربان است . ( 50 )