القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤١٧
سورة السجدة
وَلَوْ تَرَى إِذِ الْمُجْرِمُونَ نَاكِسُو رُءُوسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ رَبَّنَا أَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا إِنَّا مُوقِنُونَ ( 12 )
تو را عبرت است آن گاه كه مجرمان را در نزد پروردگارشان سرافكنده بيني . گويند : اى پروردگار ما ، ديديم وشنيديم . اكنون ما را بازگردان تا كارى شايسته كنيم ، كه اينك به يقين رسيده‌ايم . ( 12 )
وَلَوْ شِئْنَا لَآَتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدَاهَا وَلَكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّي لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ( 13 )
اگر مىخواستيم ، هدايت هر كس را به أو ارزانى مىداشتيم . ولى وعدهء من كه جهنم را از همهء جنيان وآدميان پر مىكنم ، حق است . ( 13 )
فَذُوقُوا بِمَا نَسِيتُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَذَا إِنَّا نَسِينَاكُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 14 )
به كيفر آنكه ديدار چنين روزى را فراموش كرده بوديد ، اكنون بچشيد . ما نيز شما را از ياد برده‌ايم . به سزاى كارهايى كه مىكرده‌ايد عذاب جاويد را بچشيد . ( 14 )
إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِآَيَاتِنَا الَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ ( 15 )
تنها كساني به آيات ما ايمان آورده‌اند كه چون آيات ما را بشنوند به سجده بيفتند وپروردگارشان را به پاكى بستايند وسركشى نكنند . ( 15 )
تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ ( 16 )
از بستر خواب پهلو تهى مىكنند ، پروردگارشان را با بيم واميد مىخوانند واز آنچه به آنها داده‌ايم انفاق مىكنند . ( 16 )
فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 17 )
وهيچ كس از آن مايهء شادمانى خبر ندارد كه به پاداش كارهايى كه مىكرده برايش اندوخته شده است . ( 17 )
أَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًا لَا يَسْتَوُونَ ( 18 )
آيا آن كس كه ايمان آورده همانند كسى است كه عصيان مىورزد ؟ نه ، برابر نيستند . ( 18 )
أَمَّا الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَى نُزُلًا بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 19 )
اما آنان كه ايمان آورده‌اند وكارهاى شايسته كرده‌اند ، به پاداش اعمالي كه مىكرده‌اند منزلگاهى در باغهاى بهشت خواهند يافت . ( 19 )
وَأَمَّا الَّذِينَ فَسَقُوا فَمَأْوَاهُمُ النَّارُ كُلَّمَا أَرَادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْهَا أُعِيدُوا فِيهَا وَقِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ ( 20 )
واما عصيانپيشگان ، منزلگاهشان آتش است . هر گاه كه بخواهند از آن بيرون آيند ، بار ديگر آنها را به درون آتش باز گردانند وبگويندشان : بچشيد عذاب آتشى را كه دروغش مىپنداشتيد . ( 20 )