القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤١٣

سورة لقمان

وَلَقَدْ آَتَيْنَا لُقْمَانَ الْحِكْمَةَ أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ وَمَنْ يَشْكُرْ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ ( 12 )

هر آينه به لقمان حكمت داديم وگفتيم : خدا را سپاس گوى ، زيرا هر كه سپاس گويد به سود خود سپاس گفته ، وهر كه ناسپاسى كند خدا بىنياز وستودنى است . ( 12 )

وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ( 13 )

ولقمان به پسرش گفت - وأو را پند مىداد - كه : اى پسرك من ، به خدا شرك مياور ، زيرا شرك ستمى است بزرگ . ( 13 )

وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَى وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِي عَامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ ( 14 )

آدمي را دربارهء پدر ومادرش سفارش كرديم . مادرش به أو حامله شد وهر روز ناتوانتر مىشد وپس از دو سال از شيرش باز گرفت . وسفارش كرديم كه : مرا وپدر ومادرت را شكر گوى كه سرانجام تو نزد من است ، ( 14 )

وَإِنْ جَاهَدَاكَ عَلى أَنْ تُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفًا وَاتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنَابَ إِلَيَّ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 15 )

اگر آن دو به كوشش از تو بخواهند تا چيزى را كه نمىدانى چيست با من شريك گردانى اطاعتشان مكن . در آنها با آنها به وجهي پسنديده زندگى كن وخود ، راه كساني را كه به درگاه من باز مىگردند در پيش گير . بازگشت همهء شما به سوى من است ومن از كارهايى كه مىكرده‌ايد آگاهتان مىكنم . ( 15 )

يَا بُنَيَّ إِنَّهَا إِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّمَاوَاتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ ( 16 )

اى پسرك من ، اگر عمل به قدر يك دانهء خردل در درون صخره‌اى يا در آسمانها يا در زمين باشد ، خدا به حسابش مىآورد ، كه أو ريزبين وآگاه است . ( 16 )

يَا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلَاةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلَى مَا أَصَابَكَ إِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ( 17 )

اى پسرك من ، نماز بگزار ، وامر به معروف ونهى از منكر كن وبر هر چه بر تو رسد صبر كن كه اين از كارهايى است كه نبايد سهلش انگاشت . ( 17 )

وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ ( 18 )

به تكبر از مردم روى مگردان وبه خودپسندى بر زمين راه مرو ، زيرا خدا هيچ به نازخرامندهء فخرفروشى را دوست ندارد . ( 18 )

وَاقْصِدْ فِي مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ ( 19 )

در رفتارت راه ميانه را برگزين وآوازت را فرود آر ، زيرا ناخوشترين بانگها بانگ خران است . ( 19 )