القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٠١

سورة العنكبوت

وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَى قَالُوا إِنَّا مُهْلِكُو أَهْلِ هَذِهِ الْقَرْيَةِ إِنَّ أَهْلَهَا كَانُوا ظَالِمِينَ ( 31 )

چون فرستادگان ما إبراهيم را مژده آوردند ، گفتند : ما مردم اين قريه را هلاك خواهيم كرد ، كه مردمى ستمكاره هستند . ( 31 )

قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطًا قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِيهَا لَنُنَجِّيَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ ( 32 )

گفت : لوط در آنجاست . گفتند : ما بهتر مىدانيم چه كسى در آنجاست . أو وخاندانش را - جز زنش را كه در همان جا خواهد ماند - نجات مىدهيم . ( 32 )

وَلَمَّا أَنْ جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالُوا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلَّا امْرَأَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ ( 33 )

چون فرستادگان ما نزد لوط آمدند ، غمگين شد ودر كارشان بماند . گفتند : مترس وغمگين مباش ، ما تو وخاندانت را - جز زنت را كه در همان جا خواهد ماند - نجات مىدهيم . ( 33 )

إِنَّا مُنْزِلُونَ عَلَى أَهْلِ هَذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ ( 34 )

ما بر مردم اين قريه به سبب فسقى كه مرتكب مىشوند ، از آسمان عذاب نازل مىكنيم . ( 34 )

وَلَقَدْ تَرَكْنَا مِنْهَا آَيَةً بَيِّنَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ( 35 )

هر آينه از آن قريه براي خردمندان عبرتي روشن بر جاى گذاشتيم . ( 35 )

وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْآَخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ( 36 )

وبرادرشان شعيب را به مديَن فرستاديم . گفت : اى قوم من ، خدا را بپرستيد وبه روز قيامت اميدوار باشيد ودر زمين به تبهكارى مكوشيد . ( 36 )

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ ( 37 )

پس تكذيبش كردند وزلزله آنان را فروگرفت ودر خانه‌هاى خود بر جاى مُردند . ( 37 )

وَعَادًا وَثَمُودَ وَقَدْ تَبَيَّنَ لَكُمْ مِنْ مَسَاكِنِهِمْ وَزَيَّنَ لَهُمَ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَكَانُوا مُسْتَبْصِرِينَ ( 38 )

وعاد وثمود را هلاك كرديم . واين از مسكنهايشان برايتان آشكار است . شيطان كارهايشان را در نظرشان بياراست وآنان را از راه باز داشت . وحال آنكه مردمى صاحب بصيرت بودند . ( 38 )