القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٩٥

سورة القصص

قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ اللَّيْلَ سَرْمَدًا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَنْ إِلَهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِضِيَاءٍ أَفَلَا تَسْمَعُونَ ( 71 )

بگو : چه تصور مىكنيد اگر اللَّه شبتان را تا روز قيامت طولانى سازد ؟ جز أو كدام خداست كه شما را روشنى ارزانى دارد ؟ مگر نمىشنويد ؟ ( 71 )

قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ النَّهَارَ سَرْمَدًا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَنْ إِلَهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُونَ فِيهِ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ( 72 )

بگو : چه تصور مىكنيد اگر اللَّه روزتان را تا روز قيامت طولانى سازد ؟ جز أو كدام خداست كه شما را شب ارزانى دارد كه در آن بياساييد ؟ مگر نمىبينيد ؟ ( 72 )

وَمِنْ رَحْمَتِهِ جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 73 )

واز رحمت أو آنكه براي شما شب وروز را پديد آورد تا در آن يك بياساييد ودر اين يك به طلب روزى برخيزيد ، باشد كه سپاس گوييد . ( 73 )

وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَائِيَ الَّذِينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ ( 74 )

وروزى كه خدا ندايشان دهد وگويد : شريكانى را كه براي من تصور مىكرديد ، كجايند ؟ ( 74 )

وَنَزَعْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا فَقُلْنَا هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ فَعَلِمُوا أَنَّ الْحَقَّ لِلَّهِ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ ( 75 )

واز هر ملتى شاهدي بياوريم وگوييم : برهان خويش بياوريد . آن گاه بدانند كه حق از آن اللَّه است وآن بتان كه به دروغ خدا مىخواندند تباه شوند . ( 75 )

إِنَّ قَارُونَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوسَى فَبَغَى عَلَيْهِمْ وَآَتَيْنَاهُ مِنَ الْكُنُوزِ مَا إِنَّ مَفَاتِحَهُ لَتَنُوءُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ ( 76 )

قارون از قوم موسى بود كه بر آنها افزونى جست . وبه أو چنان گنجهايى داديم كه حمل كليدهايش بر گروهى از مردم نيرومند دشوار مىنمود . آن گاه كه قومش به أو گفتند : سرمست مباش ، زيرا خدا سرمستان را دوست ندارد ، ( 76 )

وَابْتَغِ فِيمَا آَتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآَخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَأَحْسِنْ كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ( 77 )

در آنچه خدايت ارزانى داشته ، سراى آخرت را بجوى وبهرهء خويش را از دنيا فراموش مكن . وهم چنان كه خدا به تو نيكى كرده نيكى كن ودر زمين از پى فساد مرو كه خدا فسادكنندگان را دوست ندارد . ( 77 )