القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٩٣
سورة القصص
وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ( 51 )
برايشان سخن در سخن پيوستيم ، باشد كه پندپذير گردند . ( 51 )
الَّذِينَ آَتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ ( 52 )
كساني كه پيش از اين كتاب ، كتابشان داده بوديم بدان ايمان مىآورند . ( 52 )
وَإِذَا يُتْلَى عَلَيْهِمْ قَالُوا آَمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنَا إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ ( 53 )
وچون بر آنان تلاوت شد گفتند : بدان ايمان آورديم . حقي است از جانب پروردگار ما وما پيش از آن تسليم بودهايم . ( 53 )
أُولَئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوا وَيَدْرَءُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ ( 54 )
اينان به سبب صبري كه كردهاند دو بار پاداش داده شوند . اينان بدى را به نيكى مىزدايند ونيز از آنچه روزيشان دادهايم انفاق مىكنند . ( 54 )
وَإِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَقَالُوا لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ لَا نَبْتَغِي الْجَاهِلِينَ ( 55 )
وچون سخن لغوى بشنوند ، از آن اعراض كنند وگويند : كردارهاى ما از آن ما وكردارهاى شما از آن شما . به سلامت بمانيد . ما خواستار جاهلان نيستيم . ( 55 )
إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ( 56 )
تو هر كس را كه بخواهى هدايت نمىكنى . خداست كه هر كه را بخواهد هدايت مىكند وأو هدايت يافتگان را بهتر مىشناسد . ( 56 )
وَقَالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدَى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَا أَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَمًا آَمِنًا يُجْبَى إِلَيْهِ ثَمَرَاتُ كُلِّ شَيْءٍ رِزْقًا مِنْ لَدُنَّا وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ( 57 )
گفتند : اگر از كيش تو پيروى كنيم ، ما را از سرزمينمان بر مىكنند . آيا آنها را در حرمي امن جاى ندادهايم كه همه گونه ثمرات در آن فرآهم مىشود ، واين رزقي است از جانب ما ؟ ولى بيشترينشان نمىدانند . ( 57 )
وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ بَطِرَتْ مَعِيشَتَهَا فَتِلْكَ مَسَاكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِنْ بَعْدِهِمْ إِلَّا قَلِيلًا وَكُنَّا نَحْنُ الْوَارِثِينَ ( 58 )
چه بسا مردم قريهاى را هلاك ساختيم كه از زندگى خويش دچار سرمستى شده بودند واين خانههاى آنهاست كه بعد از آنها ، جز اندك زماني كس در آنها سكنى نگرفت وما وارث آنان بوديم . ( 58 )
وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرَى حَتَّى يَبْعَثَ فِي أُمِّهَا رَسُولًا يَتْلُو عَلَيْهِمْ آَيَاتِنَا وَمَا كُنَّا مُهْلِكِي الْقُرَى إِلَّا وَأَهْلُهَا ظَالِمُونَ ( 59 )
پروردگار تو مردم قريهها را هلاك نكرد تا آن گاه كه از خودشان پيامبرى بر آنها مبعوث داشت وأو آيات ما را بر آنها بخواند . وما قريهها را نابود نكردهايم مگر آنكه مردمش ستمكار بودهاند . ( 59 )