القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٩

سورة البقرة

وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ( 234 )

كساني كه از شما بميرند وزنانى بر جاى گذارند ، آن زنان بايد كه چهار ماه وده روز انتظار كشند وچون مدّتشان به سرآمد ، اگر دربارهء خويش كارى شايسته ودر خور كنند ، بر شما گناهى نيست ، كه خدا به كارهايى كه مىكنيد آگاه است . ( 234 )

وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاءِ أَوْ أَكْنَنْتُمْ فِي أَنْفُسِكُمْ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَلَكِنْ لَا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّا أَنْ تَقُولُوا قَوْلًا مَعْرُوفًا وَلَا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي أَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ ( 235 )

واگر به كنايت از آن زنان خواستگارى كنيد يا انديشهء خود در دل نهان داريد ، گناهى بر شما نيست . زيرا خدا مىداند كه از آنها به زودى ياد خواهيد كرد . ولى در نهان با آنان وعده منهيد ، مگر آنكه به وجهي نيكو سخن گوييد وآهنگ بستن نكاح مكنيد تا آن مدت به سر آيد ، وبدانيد كه خدا به آنچه در دل داريد آگاه است . از أو بترسيد وبدانيد كه أو آمرزنده وبردبار است . ( 235 )

لَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِنْ طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ مَا لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتَاعًا بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ ( 236 )

اگر زنانى را كه با آنها نزديكى نكرده‌ايد ومهرى برايشان مقرر نداشته‌ايد طلاق گوييد ، گناهى نكرده‌ايد . ولى آنها را به چيزى در خور بهره‌مند سازيد : توانگر به قدر توانش ودرويش به قدر توانش . اين كارى است شايستهء نيكوكاران . ( 236 )

وَإِنْ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ إِلَّا أَنْ يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَ الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكَاحِ وَأَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَلَا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 237 )

اگر برايشان مهرى معين كرده‌ايد وپيش از نزديكى طلاقشان مى گوييد ، نصف آنچه مقرر كرده‌ايد بپردازيد مگر آنكه ايشان خود ، يا كسى كه عقد نكاح به دست اوست ، آن را ببخشد . وبخشيدن شما به پرهيزگارى نزديكتر است . وفضيلت را ميان خود فراموش مكنيد ، كه خدا به كارهايى كه مىكنيد بيناست . ( 237 )